یافتن خدا

دو مرد در دره ای راه می رفتند، یکی از آنها با انگشت به کوه اشاره کرد و گفت: «آن عزلت گاه را می بینی مرد تارک دنیایی آنجا زندگی می کند، تنها خدا را می جوید و روی این زمین هیچ چیز نمی خواهد»

مرد دوم گفت: «خدا را پیدا نمی کند، تا آن گاه که عزلت گاهش و تنهایی اش را ترک نکند و به دنیای ما بر نگردد و در شادی ها و رنج های ما شریک نشود و در جشن ها شادی نکند و در مراسم عزا، کنار تابوت مردگان ما نگرید.» مرد دیگر در دلش پذیرفت، اما گفت: «حرفت را می پذیرم، اما معتقدم که آن زاهد مرد خوبی است. آیا فکر نمی کنی یک مرد خوب با غیبتش کاری بهتر از این خوبی ظاهری این همه آدم نمی کند »