مهمونی یکطرفه!

من که اصلاً مهمونی نمی‌دم و همیشه با بهانه‌ای از زیرش در می‌رم، چرا باید انتظار داشته باشم مرتب دعوتم کنند و از من پذیرایی کنند. اصولاً آدمهای توقعی همیشه این طوری فکر می‌کنند که همه باید دست‌به‌سینه در خدمتشون باشند. ولی خودشون هیچ وظیفه‌ای ندارند. اگه جلسات مهمونی برای نزدیک شدن دل‌ها و فراموش کردن بدی‌ها و تلخی‌هاست، وقتی به این نتیجه می‌رسیم که همه خودمون را پای‌بندش بدونیم.

اگر از اونهایی باشی که همیشه آماده حضور تو مهمونی‌ها هستی ولی اصلاً دوست نداری خودت هم مهمونی دادن را تجربه بکنی مطمئن باش دیر یا زود از گردونه خارج می‌شی و دیگه هیچ‌کس حاضر نیست علاقمند به دیدن شما در مهمونی‌ها باشه. به نظرم این شعر برای این آدم‌ها هم می‌تونه معنی داشته باشه.

چه خوش بی مهربونی هر دو سر بی

که یک سر مهربونی دردسر بی