مشورت کردن یک تواناییست

در این که مشورت کردن خیلی خیلی خوب است هیچ شکی نیست. مسلماً فکر تولیدی دو تا عقل خیلی جامع‌تر و کامل‌تر است از بازده یک عقل. ولی چیزی که بیشتر از خودِ مشورت مهم است، چه‌طور مشورت کردن است. مهم این است که راه مشورت کردن و قلق‌هایش را یاد بگیریم. توانایی شرح یک مسئله و باز کردنش برای طرف مقابل، مثل نان شب واجب است.

این خیلی ضروری است که اول مسئله روشن شود، بعد به راه‌هایی که می‌شود آن را به بهترین جاهای ممکن ختم کرد، فکر کنیم.

خیلی وقت‌ها همین که مسئله‌ات را درست، منطقی و دسته‌بندی شده برای یک نفر دیگر شرح بدهی، می‌بینی که یا اصلاً مشکلت مشکل نیست و یا این‌که راه‌حلش توی همین حرف‌ها و تعریف‌های خودت خوابیده.

به نظرم راز مشورت کردن علاوه بر استفاده کردن از فکر و نظر بقیه آدم‌ها، یاد دادن توانایی بیان کردن مسئله و «به زبان آوردن»ش است.

فکر کنم این خودش یکی از مهم‌ترین برکت‌های مشورت باشد.