شوق پرواز قرارش را ربوده بود و در افق نگاهش جز جمال یار جلوهای دیگر نبود. به عشق او راهی شد و در آستان مقدساش آرامش یافت. یعقوب، سال ۱۳۴۶ در آباده طشک نیریز، میان خانوادهای متدین خورشید وجودش درخشید و گرمابخش خانه شد. دوره ابتدایی را در دبستان هجرت و راهنمایی را در مدرسه ابنسینا گذراند. چون از هوش و استعداد وافری برخوردار بود، برای ادامه تحصیل در هنرستان کشاورزی ابوذر شهرستان فسا مشغول به تحصیل شد. آن زمان که به هنرستان پا نهاد، همه فکر و ذکرش رفتن به جبهه بود. به ستاد اعزام نیرو رفت و اجازه عزیمت گرفت. آنگاه به خانه آمد و از خانواده خود طلب بخشش کرده و گفت میخواهم به جبهه بروم. از او خواستند که بماند و به تحصیلاتش ادامه دهد. در پاسخ آنها گفت: شما به اقتضای سن و زندگی، باید کاری را انجام دهید و من هم به دلیل جوان بودنم باید به جبهه بروم، سپس خداحافظی کرد و راهی شد. بعد از آن هم چندین مرحله دیگر به جبهه رفت. هر بار که جبهه میرفت جای خالی او در میان دوستان و اطرافیان احساس میشد، چون خوشروی و مهربانی او زبانزد همگان بود و احترام به بزرگترها سرلوحه زندگی پر برکتاش. شهید امینی در آخرین اعزام در عملیات کربلای ۵ توفیق حضور یافت و در تاریخ ۵/۱۲/۱۳۶۵ در میان آتش و خون شاهد زیبای شهادت را در آغوش کشید و از می ناب عشق سرمست شد. پیکر مطهرش را در گلزار شهدای آباده طشک به خاک سپردهاند.
روحش شاد و نامش جاودان
