ايدز

بعضي از انواع سرطانها شدند به وجود ايدز در خودشان پي مي برند.


عوارض اچ آي وي
تنها عارضه عفونت اچ آي وي، ايجاد ايدز مي باشد. يك شخص آلوده به عفونت اچ آي وي را هنگامي مي گوييم دچار ايدز شده است كه به بعضي از بيماريهاي مرتبط با ايدز دچار گردد. اين بيماريها شامل عفونتهاي فرصت طلب (عفونتهايي كه فقط در افرادي كه سطح ايمني آنها كاهش يافته، ايجاد بيماري مي كند)، بعضي از انواع سرطانها و اختلالات سيستم عصبي كه ممكن است باعث زوال عقل (دمانس)، گيجي و از دست دادن حافظه شوند، هستند.
عفونتهاي فرصت طلب عفونتهايي هستند كه ممكن است بوسيله باكتريها، ويروسها، پروتوزواها و قارچها ايجاد شوند و اغلب مي توانند مرگبار و كشنده باشند.
يكي از شايعترين بيماريهايي كه در افراد مبتلا به ايدز ديده مي شود، عفونت شديد ريه ها توسط انگلي به نام پنوموسيستيس كاريني مي باشد. ساير بيماريهاي شايع انگلي عبارتند از: كريپتوسپوريديوزيس كه ممكن است باعث بروز اسهال هاي طولاني مدت شود و بيماري توكسوپلاسموزيس كه مي تواند مغز را گرفتار كند.
كانديدا آلبيكانس، قارچي است كه مي تواند باعث عفونتهاي سطحي ضعيفي در افراد سالم شود اما اين قارچ در افراد مبتلا به ايدز باعث عفونتهاي شديدي مي شود. قارچ كريپتوكوكوس ممكن است باعث بروز تب، سردردر و عفونتهاي ريوي گردد.
عفونتهاي باكتريايي كه در بيماران مبتلا به ايدز بيشتر ديده مي شود عبارتند از:
توبركولوزيس (سل) و ليستريوزيس كه ممكن است باعث مسموميت خوني (سپتي سمي) شوند. عفونتهاي ويروسي شامل آنهايي هستند كه توسط ويروسهاي هرپسي ايجاد مي شوند. عفونتهاي هرپس سيمپلكس مي توانند مغز را گرفتار ساخته و باعث مننژيت و آنسفاليت ويروسي شوند. عفونت سايتومگالوويروس ممكن است باعث بروز اختلالات شديدي شامل پنوموني (ذات الريه)، آنسفاليت ويروسي و نوعي التهاب چشم كه مي تواند منجر به نابينايي شود، گردد. با اينحال، افراد مبتلا به ايدز، زياد حساس به ابتلاء به عفونتهاي شايع مثل سرماخوردگي نيستند.
شايعترين نوع سرطان در بيماران مبتلاء به ايدزن نوعي سرطان پوست مي باشد به نام ساركوم كاپوزي (Kaposis Sarcoma) كه به غير از پوست ممكن است داخل دهان و اعضاء داخلي بدن مثل ريه ها را نز گرفتار سازد. ساير انواع سرطانها كه بطور شايع در بيماران مبتلا به ايدز ديده مي شوند عبارتند از: لنفوم (بويژه لنفوم كغير هوجكين) و سرطان گردن رحم.


نحوه تشخيص
اگر شما مشكوك هستيد كه ممكن است به اچ آي وي آلوده شده باشيد، بايد يك آزمايش خون بدهيد تا مشخص گردد كه آيا آنتي بادي هاي ضد ويروس در بدن شما وجود دارد يا خير. اگر نتيجه آزمايش اچ آي وي منفي بود، پزشك به شما توصيه خواهد نمود كه سه ماه ديگر دوباره مراجعه نماييد تا دوباره آزمايش خوند انجام شود زيرا از هنگامي كه ويروس وارد بدن مي شود، مدتي وقت لازم است تا آنتي باديها در بدن ساخته شوند.
همچنين تشخيص عفونت اچ آي وي در نوزاداني كه از مادران آلوده به ويروس به دنيا مي آيند مشكل مي باشد زيرا آنتي باديهاي مادر ممكن است تا 18 ماه هم در خون كودك باقي بماند.
ايدز وقتي تشخيص داده مي شود كه بيماريهاي مرتبط با ايدز مثل عفونت پنوموسيستيس ايجاد شود و يا اينكه در آزمايش خون مشخص گردد كه تعداد لنفوسيتهاي CD4 از سطح معيني پايين تر رفته است.


نحوه درمان
اگر نتيجه آزمايش اچ آي وي (HIV) شما مثبت اعلام شد، شما بايد تحت نظر يك متخصص بيماريهاي عفوني قرار بگيريد. درمان دارويي ممكن است وقتي كه تشخيص عفونت اچ آي وي براي شما داده شد و يا وقتي كه تعداد لنفوسيتهاي CD4 شما كاهش يافت، شروع شود. با پيشرفتهايي كه در درمان چند دارويي با داروهاي ضد ويروس ايجاد شده است، مي توان به ميزان زيادي از پيشرفت عفونت اچ آي وي به سمت ايدز جلوگيري نمود.
وقتي كه ايدز ايجاد شد، عفونتهاي فرصت طلب آماده حمله مي شوند. در بعضي موارد، ممكن است براي پيشگيري طولاني مدت از اين عفونتها، از درمانهاي دارويي استفاده كرد. هنوز هيچ معالجه اي براي عفونت اچ آي وي كشف نشده است، اما ايجاد داروهاي مؤثر باعث شده است كه در كشورهاي پيشرفته كه افردا قدرت خريد اين داروها را دارند، اين بيماري از يك بيماري سريعاً كشنده به يك بيماري مزمن تبديل شود. از وقتي كه اين درمانهاي تركيبي با استفاده از چند داروي ضد ويروسي در درمان ايدز بكار رفته است، ميزان مرگ و مير در مبتلايان به ايدز در كشورهاي پيشرفته به ميزان زيادي كاهش يافته است. با اينحال براي اكثر مبتلايان به ايدز كه در كشورهاي عقب افتاده و جهان سوم زندگي مي كنند، آينده مأيوس كننده اي وجود دارد. فقط تعداد كمي از آنها به درمانهاي جديد دسترسي پيدا مي كنند و در مورد ساير افراد كه تحت درمان قرار نمي گيرند، در عرض ده سال نيمي از آنها خواهند مرد.


نحوه پيشگيري
آب آموزش افراد از سنين پايين درباره خطرات عفونت اچ آي وي (HIV) مي توان از بروز آن پيشگيري نمود. دو نكته اصلي را كه هر كسي بايد در جلوگيري از انتقال جنسي اين عفونت رعايت نمايد عبارتست از:

(1) استفاده از كاندوم در هنگام مقاربت جنسي

(2) پرهيز از ارتباط جنسي با افراد مختلف

همچنين توصيه مي گردد كه قبل از اينكه با شريك جنسي خود مقاربت بدون كاندوم انجام دهيد حتماً آزمايش ايدز داده و از منفي بودن آن مطمئن شودي. گروههاي خاص همچنين نياز به احتياط هاي ويژه اي دارند براي مثال، افراد معتاد به مواد مخدر تزريقي بايد از سرنگهاي تميز استفاده نموده و سرنگ مشترك با ديگر افراد نداشته باشند.
افرادي كه مبتلاء به عفونت اچ آي وي هستند بايد مراقب باشند كه خون يا ديگر مايعات بدنشان با افراد ديگر تماس نداشته ابشد و هميشه بايد در هنگام مراجعه به دندانپزشكي يا ساير موارد پزشكي، آنها را از عقونت خود آگاه سازند. خانماهاي مبتلاء به عفونت اچ آي وي كه حامله هستند ممكن است باي كاهش خطر انتقال عفونت به نوزادشان نياز به مصرف داروهاي ضد ويروس داشته ابشند و همچنين ممكن است به آنها توصيه شود كه كودك خود را با عمل سزارين به دنيا بياورند و از دادن شير خود به نوزادان پرهيز نمايند.
امروزه تحقيات گسترده زيادي در جريان است تا بتوانند براي جلوگيري از ابتلاء به عفونت اچ آي وي يك واكسن بساند. با اينحال گرچه دانشمندان به كشف اين واكسن در آينده خوش بين هستند، اما تا آن هنگام ميليونها نفر بخاطر اين بيماري خواهند مرد.

عفونت با ويروس نقص ايمني انسان (Human Immunodeficiency Virus) كه اصطلاحاً به آن اچ آي وي (HIV) گفته مي شود مي تواند منجر به سندروم نقص ايمني اكتسابي (Acquired Immuno Deficiency) يا همان ايدز (AIDS) گردد. در طي بيست سال اخير، بيشتر از همه بيماريها، از بيماري ايدز مطلب نوشته شده و بيشتر از همه، درباره آن تحقيق شده است. با وجود پيدايش داروهايي كه پيشرفت اين عقونت را محدود مي سازد، با اينحال، هنوز هيچ واكسني براي مقابله با اين بيماري كشف نشده است و تعداد مبتلايان به عفونت اچ آي وي (HIV) همچنان افزايش مي يابد (بخصوص در كشورهاي عقب مانده و در حال توسعه).
دانشمندان عقيده دارند كه اچ آي وي از آفريقا منشاء گرفته است و در آنجا نوع مشابهي از اين ويروس در بعضي از انواع ميمونها ديده مي شود. آنها معتقدند كه اين ويروس از طريق گاز گرفته شدن يك انسان توسط يك ميمون و انتقال ويروس آن از طريق بزاق ميمون صورت گرفته است سپس اين انسان، ويروس را از طريق تماس جنسي يا ساير روشهاي انتقال به فرد ديگري منتقل نموده و به همين ترتيب افراد مبتلا به ويروس زياد شده اند. اولين موارد بيماري ايدز از سال 1981 ميلادي در گروهي از مردان همجنس باز كه دچار پنوموني (ذات الريه) و سرطان پوست شده بودند در لوس آنجلس آمريكا گزارش شد.
دو سال بعد اين ويروس شناسايي و كشف شد و نام آن را اچ آي وي (HIV) گذاشتند.
اچ آي وي باعث آلوده شدن و انهدام تدريجي سلولهاي سيستم ايمني و ضعيف شدن پاسخ اين سيستم به عقونتها و سرطانها مي شود. افرادي كه به اچ آي وي آلوده مي شوند ممكن است به مدت چندين سال هيچگونه علايمي از بيماري را نشان ندهند يا اينكه ممكن است به طور مكرر دچار عفونتهاي خقيق و طول كشيده شوند. وقتي سيستم ايمني بدن به شدت ضعيف مي شود، افراد به ابتلاء عقونتهاي شديدي كه توسط ميكروبهايي كه معمولاً در حالت عادي بي ضرر هستند مستعد مي گردند. آنها همچنين به چندين نوع سرطان نيز حساس و مستعد مي شوند. ايجاد بعضي از بيماريهاي خاص يا سرطانها منجر به تشخيص بيماري ايدز در افراد مي گردد.


ميزان شيوع افراد مبتلا به ايدز
تا سال 1998 ميلادي حدود 22000 نفر در بريتانيا آلوده به اچ آي وي (HIV) شده بودند كه هرسال حدود 2000 مورد جديد نيز به آن اضافه مي گردد. امروزه در جهان حدود 42 ميليون نفر به اين ويروس آلوده هستند كه 90 درصد آنها از وجود بيماري خودشان اطلاعي ندارند.
از سال 1995 ميلادي با كشف داروهايي كه از پيشرفت اين بيماري تا حدود زيادي جلوگيري مي كند از تعداد مرگ و ميرهايي كه براثر ايدز بوقوع مي پيوندد به ميزان زيادي در كشورهاي پيشرفته كاسته شده است. در بريتانيا تعداد مرگها بر اثر ايدز از 1667 نفر در سال 1995 به تعداد 444 نفر در سال 1998 ميلادي كاهش يافته است. مشكل ايدز در كشورهاي عقب مانده و در حال توسعه جهان بسيار بيشتر از كشورهاي پيشرفته مي باشد زيرا در اين كشورها تعداد مبتلايان به ايدز بسيار بيشتر و امكان دسترسي اين بيماران به داروهاي جديد بخاطر گراني آنها وجود ندارد.


نحوه انتقال بيماري
اچ آي وي در مايعات بدن افراد آلوده، شامل خون، مني، ترشحات مهبل، بزاق و شير مادر وجود دارد. شايعترين راه انتقال اين بيماري بوسيله مقاربت جنسي از طريق مهبل، مقعد و يا دهاني مي باشد. افرادي كه ساير بيماري هاي مقاربتي را هم دارند بيشتر در خطر آلودگي به اچ آي وي و انتقال آن به ديگران مي باشند.
افراد معتادي كه از سرنگهاي آلوده به ويروس به طور مشترك استفاده مي كنند در خطر زيادي براي آلوده شدن به اچ آي وي هستند. همچنين كاركنان پزشكي نيز در خطر فرو رفتن اتفاقي سوزند آلوده هب دستشان مي باشند.
عفونت اچ آي وي مي تواند از طريق يك مادر آلوده به اين ويروس در هنگام بارداري به جنينش انتقال يابد و يا اينكه بعد از زايمان با شيردادن به نوزادش موجب آلوده شدن او گردد. اين ويروس همچنين مي تواند از طريق انتقال خون و اي گرفتن يك عضو پيوندي از فرد آلوده منتقل مي شود. با اينحال در اكثر كشورها، خونهاي اهدائي و نيز اعضاي پيوندي را قبل از استفاده ا نظر وجود آلودگي به اچ آي وي آزمايش مي كنند و در نتيجه انتقال آلودگي از اين طريق بسيار كم مي باشد.
عفونت اچ آي وي بر اثر تماسهاي معمولي و روزانه افراد با يكديگر مثل دست دادن، سرفه كردن و يا عطسه كردن منتقل نمي شود و هيچ خطري براي كساني كه در كنار يك فرد آلوده به اچ آي وي كار و زندگي مي كنند وجود ندارد.


علت ايجاد ايدز
اچ آي وي وارد جريان خون شده و سلولهايي كه دارنده گيرنده CD4 بر روي سطحشان مي باشند را آلوده مي سازد. اين سلولها شامل نوعي از گلبولهاي سفيد هستند كه به آنها لنفوسيت CD4 گفته مي شود و وظيفه آنها مقابله با عفونتها مي باشد. ويروس در سلول سريعاً تكثير يافته و باعث انهدام آن مي شود.
در ابتدا، سيستم ايمني با وجود آلوده شدن ممكن است عملكرد طبيعي خود را داشته باشد و به مدت چندين سال هيچگونه علايمي ايجاد نشود. با اينحال تعداد لنفوسيتهاي CD4 در نهايت شروع به كم شدن مي كنند (بخصوص اگر عفونت را دمان نكنيم) و باعث مستعد شدن بيماري به ابتلاء به ساير عفونتها و بعضي از انواع سرطانها مي شود.


علايم بيماري ايدز
اولين علايم عفونت اچ آي وي مي تواند در عرض 6 هفته كه از ورود ويروس به بدن مي گذرد ايجاد شود. بعضي از افراد علايمي شبيه به يك سرماخوردگي يا آنفلوآنزاي ساده را نشان مي دهند كه ممكن اس تعدادي يا تمام علايم زير را داشته باشد:
- بزرگ شدن غدد لنفاوي
- تب
- خستگي و درد عضلات
- بثورات پوستي
- گلودرد

اين علائم معمولاً بعد از چند هفته از بين مي روند و بسياري از افراد آلوده و اچ آي وي كاملاً احساس سلامتي مي كنند. با اينحال در بعضي افراد ممكن است اختلالات جزئي زير ايجاد گردد:
- بزرگ باقي ماندن غدد لنفاوي
- عفونتهاي دهاني مثل برفك دهان
- لكه هاي باردار سفيد رنگ در دهان
- بيماري لثه
- عفونتهاي پايدار هرپس سيمپلكس مثل تب خال
- عفونتهاي پايدار هرپس سيمپلكس مثل تب خال
- زگيل هاي تناسلي گسترده
- خارش پوست
- كاهش وزن
مدت زماني كه از آلوده شدن يك فرد به اچ آي وي تا بروز علائم ايدز لازم است در افراد مختلف متفاوت مي باشد و مي تواند از يك سال تا 14 سال باشد. اغلب، افراد از ابتلاء خود به عفونت اچ آي وي بي اطلاع هستند و بعد از چند سال كه دچار عقونتهاي شديد و يا