حرکات زيباي بدن آميخته با افسون شرقي که موجب نوازش چشم ها مي گردد، بيانگر ويژگي هاي هنري ووشو بوده که در هنگام تمرينات تالو نمايان مي باشد .
تالو فرم هاي پيوسته و منظمي است که شامل مهارت هاي کاربردي در مبارزه از قبيل مشت زني، لگد زدن، تکنيک هاي تدافعي و تهاجمي و همچنين کار با انواع سلاح هاي سرد مي باشد که بر حسب نياز و شرايط نبرد سازماندهي شده اند .
تالو که در ابتدا تقليدي از حرکات حيوانات بوده و از آن با عنوان رقص صد حيوان ياد شده است، طي قرن ها تکامل يافته و گستردگي آن، سبک هاي فراواني از مشت زني را شامل گرديده است. بعضي از اين سبک ها بر قدرت عضلاني تکيه کرده مانند نَن چوان (مشت زني جنوبي)، برخي ديگر با نرمي و استفاده از نيروي دروني عمل مي کنند مانند تاي جي چوان و تعدادي از سبک ها و مدارس شمالي با عنوان چانگ چوان (مشت زني بلند) بر سرعت، چالاکي، تنوع و تعدد فنون پايه گذاري شده اند .
تالو ( فرم هاي ووشو )
در حين اجراي تالو يک نظم و هماهنگي کلي بين حرکات بدن و احساسات دروني وجود دارد. دنبال کردن هر ضربه با چشم ها، نگاه نافذ و چهره مسمم، تنفس از بيني و نعره کشيدن از ديافراگم از خصوصيات اجراي فرم ها مي باشد. تئورسين فرم هاي استاندارد جهاني ووشو پروفسور ووبين که مربي جت لي نيز مي باشد، در مورد اجراي تالو مي گويد :
در موقع اجراي فرم ها زماني که در حرکت هستيم مانند باد با سرعت حرکت مي کنيم و وقتي ساکن هستيم مانند صخره محکم و بي حرکت مي ايستيم .
