عیبهایمان را زندگی کنیم
خودمان باشیم! خود خودمان!
به ندای درونمان گوش فرا دهیم و همانی را انجام دهیم که خود واقعیمان میخواهد.
شرطی شدنهای این همه سال را به کناری بیفکنیم و خویشتن خویش را فرا خوانیم.
اینگونه، میتوان رشد کرد، پیشرفت کرد و بهتر و بهتر شد و روزبهروز و لحظه به لحظه به خودآرمانی خویش نزدیکتر شد.
خودمان باشیم!
اگر چه در هر مرحلهای از رشد که باشیم، مراحل قبلی اشتباه به نظرمان میرسد.
اگرچه کارهائی را که در مراحل قبل انجام میدادیم اکنون عیب بهنظر میرسند ولی یادمان باشد، این نشانه پیشرفت ماست!
عیبهای همین الان خوش را زندگی کنیم!
اگر درک میکنیم همینی که هستیم و همانیکه دوست داریم در این لحظه باشیم دارای عیبهائی است، پس ما در حال گذار از این مرحله از رشد هستیم چرا که به عیبهای این مرحله آگاه شدهایم.
اما برای پیشرفت نباید اکنون را سرکوب کرد چرا که اکنون، خود مرحلهای بالاتر از مرحله قبل ماست. یادمان باشد: موفقیت، مجموعهای است از موفقیتهای کوچک ما.
خود را سرکوب نکنیم، خود را زندگی کنیم.
