سخنانی پیرامون غرور

▪ اگر می‌پنداریم که به اندازه کافی فروتن شده‌ایم، در واقع در دام غرور اسیر گشته‌ایم.
▪ اگر می‌خواهید بدانید چقدر مغرور هستید، از خود بپرسید چقدر در دیگران غرور را تشخیص می‌دهید.
▪ غرور، گاه تنها در فکر دادن است و دریافت کردن را به فراموشی می‌سپارد چرا که گاه دریافت کردن از دادن سخت‌تر است.
▪ غرور، سرطان روحانی است که ریشه در مقایسه خود با دیگران دارد.
▪ غرور نمی‌تواند با آنچه که شخص دارد خشنود شود زیرا همیشه در پی برتری بر دیگران است.
▪ راه مبارزه با غرور آن نیست که بگوییم: "من هیچ ویژگی خاصی در قیاس با دیگران ندارم." بلکه این‌که بگوییم: "دیگران نیز همچون من خاص و منحصر به‌فردند."