معمولا، کودکان براي راضي نگه داشتن والدين دروغ ميگويند، زيرا تا سن چهار سالگي، معمولا بر اساس خشنودي والدين رفتار ميکنند.
دکتر محمد رضا صدر عاملي فوق تخصص روان پزشکي اطفال، گفت: کودکان، خيلي از اوقات براي راضي نگه داشتن والدين خود دروغ ميگويند، همچنين آنها به اين دليل که برايشان مشکلي پيش نيايد، خجالت نکشند و عدم کفايت خود را بپوشانند، دست به دروغ ميزنند.
وي افزود: کودکان تا سن هفت سالگي حقيقت، دروغ و افسانه را خوب درک نميکنند و در نهايت دروغ ميگويند.
دکتر عاملي، تصريح کرد: کودکان از هفت سالگي به بعد، نسبت به دروغ گفتن حس بدي دارند و حتي ميدانند که توسط والدين مجازات ميشوند. حتي خداوند نيز آنها را مجازات ميکند بنابراين به گونهاي نسبت به دروغ گفتن ترس و واهمه دارند.
وي همچنين افزود: آنها از سن يازده سالگي به واقعيتها مي رسند و به ارزيابي واقعيتها پرداخته و دروغ نميگويند.
دکتر عاملي به والدين توصيه کرد: والدين هيچگاه نبايد از کودک سوالي بپرسند که او را به دروغ گفتن وادار کند.
وي افزود: اگر والدين احساس ميکنند کودک به آنها دروغ ميگويد، به او بگويند: احساس ميکنم اين حرف تو حقيقت ندارد. والدين بايد براي کودکان خود، الگوي صداقت باشند.
هنگامي که کودک از والدين خود دروغ هاي به اصطلاح مصلحتي را ميشنود، در واقع ياد ميگيرد که دروغ بگويد.
وي افزود: با صرف وقت، پشتکار و تمرين راستگويي ميتوان کودکان را از دروغ گفتن منع کرد.
دکتر عاملي گفت: اگر والدين مشاهده کردند که کودکشان به آنها دروغ ميگويد، به جاي تنبيه او بايد به فکر راه حل مناسب باشند، براي مثال ميتوانند به يک مشاور مراجعه کرده و مشکل کودک خود را با او در ميان بگذارند.
