رفیقانه

اگر قرار است به دیدار کسی بروید که تا به حال او را ندیده اید، پس راهی ندارید جز این که به اولین ملاقاتتان با این فرد اهمیت زیادی بدهید.
سر وقت رسیدن خیلی مهم است هر چند امروزه عده ای که خودشان را با کلاس می دانند به طور عمد دیرتر از ساعت قرار حاضر می شوند و بعد مرتب از شلوغی خیابان ها و ترافیک یا خرابی ماشین شان حرف می زنند اما هیچ کدامشان باورکردنی یا مورد قبول نیست چون اصولا قضیه با کلاسی با سر وقت رسیدن هماهنگ تر است تا هر وقت رسیدن
بعضی ها از بس در فکر سر وقت رسیدن هستند یادشان می رود موها و ظاهرشان را در آینه مورد قضاوت خودشان قرار دهند هر چقدر هم زیبا و خوش تیپ باشیم، باز هم نیاز هست که با آینه ( که صاف و صادق ترین موجودی است که این روزها می شناسیم) هم گفت وگویی داشته باشیم.
آراستگی ظاهر نه در حد اغراق آمیز و فشن می تواند محبوبیت و مقبولیت ما را در نظر ملاقات کننده افزایش دهد، اگر هیچ وقت آدم خوش لباس و شیک پوشی نبوده اید، این مهم نیست.
مهم این است که جلسه اول باید مدل شما برای تمام ملاقات هایی باشد که با این فرد خواهید داشت، اگر در اولین دیدار به ظاهر اهمیت زیادی داده اید لازم است این کار را با همان وسواس در جلسه های بعد هم تکرار کنید.
و الی فرد ملاقات شونده نسبت به شما و فریبکار بودنتان شک می کند و این اصلا اتفاق خوبی نیست.

آداب زندگی یعنی آداب اجتماعی و زندگی در کنار دیگران.ممکن است این دیگران حوصله تان را سر برند و یا کلک زن باشند ولی دیگران، دیگران هستند، چه بسا بارها هم به کمک تان آمده باشند و از همه این ها گذشته آن ها هم شما را بار ها تحمل کرده اند این تصور اشتباهی است که فکر کنیم دیگران یعنی اغلب آن هایی که با آن ها سر و کار داریم، یک جای کارشان لنگ می زند! این حس بدبینی را باید از خودمان دور کنیم وقتی اگر فردی را با ویژگی های زشت و بدی می شناسیم، ولی لازم نیست، یعنی مودبانه و رفیقانه و انسانی نیست که او را به خاطر ویژگی های بدی که دارد محل نگذاریم و به او توجه نداشته باشیم بلکه درستش این است که با رفتارمان و به طور کاملا نامحسوس و غیر عمدی، به طرف حالی کنیم که اشتباهش کجاست! و اگر این کار اشتباهش را ادامه دهد به زودی تنها خواهد شد.
مسلما هیچ یک از ما دوست نداریم با یک جنایتکار یا یک دزد سابقه دار یا حتی یک متکدی کنار خیابان ابراز تمایل برای دوستی و رفاقت داشته باشیم! پس اخلاق های زشت و بد هر چند به اندازه یک دزد یا جنایتکار بودن: کراهت ندارد اما به هر حال اخلاق زشت همیشه زشت است و باید تغییر کند به زیبایی و خوبی! و تنها در این صورت است که تمایل دیگران به دوستی و معاشرت با ما افزایش می یابد! البته این به این معنی نیست که آدم های خوب با اخلاق های شایسته همیشه دور و برشان شلوغ پلوغ و پر از دوستان مختلف جدید و قدیمی است! بلکه بر عکس این مورد هم ممکن است پیش بیاید یعنی ممکن است کسی باشد که اخلاق خوب و زیبا و پسندیده، اما پنهانی داشته باشد یا مثلا اهل رفیق بازی و اهل همراهی با جمع دوستانه نباشد! حتی ممکن است و زیاد هم پیش می آید که افراد بیشتر طرف دار تنهایی و خلوت خودشان باشند تا یک جمع دوستانه!
پس لازم نیست و اصلا درست نیست که افراد دارای اخلاق های مثبت را به خاطر این که دوست ندارند خلوت شان را به هم بزنند نکوهش کنیم!
رعایت اخلاق های مثبت برای داشتن زندگی اجتماعی سالم حیاتی است حتی اگر به دست آوردن شان سال ها تمرین لازم داشته باشد.