رفیق عاقل

معمولا قسمتی از خاطرات شخصیت‌های بزرگ مربوط به رفیق یا رفقایی است که در زندگی آنها حضور داشته‌اند و این نشان می دهد که مسئله رفاقت نقش مهمی در زندگی انسان دارد. رفیق، مخصوصا از آن قسمش که گروه خونی‌اشان به ما می‌خوره می‌تونه تاثیر سازنده‌ای در زندگی ما داشته باشد. رفیق یا دوست مثل خیلی چیز‌های دیگر زندگی می‌تونه انتخابی باشد. درست مثل این که من لباس مورد نظرم را انتخاب می‌کنم یا مانند مدرسه‌ای که برای ثبت‌نام فرزندم در نظر می‌گیرم.

اگر قرار باشد دوست را انتخاب کنیم به نظرم مهم‌ترین ویژگی‌اش باید عقلش باشد. عاقل بودن دوست به این معنا نیست که کارهای دیوانه بازی نکنه بلکه به این معنا است که بتواند لااقل خوب را از بد تشخیص بدهد به صورت دقیق‌تر به این معنا است که سر دو راهی بداند گزینه‌ای را انتخاب کند که بدی‌اش کم‌تر باشد چون همیشه تو زندگی بین خوبی و بدی تردید نداریم، بعضی وقت‌ها مجبوریم میان دو گزینه که هردو آنها بد است یکی را انتخاب کنیم اینجا است که درصد عقلمان روشن می‌شه. بعضی وقت‌ها رفیق عاقل می‌تونه با یک تذکر و خیر‌خواهی و دلسوزی عاقلانه سرنوشت ما و مسیر کلی زندگیمون را عوض کند.