از نظر مذهبی در تمام کتابهای دعا و نیایش اشاره شده
که هنگام دعا کف دستها باید به طرف آسمان باشد
و علت علمی آن را ذکر نکردهاند، استادان مانیوتیزم علاوه بر اعتقاد شخصی،
خودشان اینطور آموزشی میدهند که همیشه سیالهی عصبی
از نوک انگشتان و کف دستها خارج میشود وآموزش میدهند
که هنگام هر نوع معالجه یا رفع هر گونه دردی
باید کف دست را بر موضع دردناک گذاشت.
وقتی کف دستها به طرف آسمان قرار میگیرد
مقداری از مانتیزورهای موجود در هوا و فضا از کف دستها
جذب بدن میشود و به عکس چنانچه کف دست به طرف زمین باشد
معتقد هستند که مقداری از مغناطیس شخص
از بدن خارج شده و جذب زمین میشود.
