ارادت به اهل بیت
با خواهش و التماس بلندش کردیم. روی گونه هایش شن و ماسه چسبیده بود. اشک هایش تمامی نداشت. با جاری شدنشان باریکه ای از خاک ها را می شستند و می بردند توی محاسنش. از اول دعای کمیل به سجده رفته بود.
هفت سین های بی بابا، ص146، شهید عرب عامری
