پيشگيري اوليه

هدف از اين پيشگيري محدود نمودن بروز بيماري بوسيله كنترل علل وعوامل خطر ميباشد، بعبارت ديگر پيشگيري اوليه شامل اقداماتي است كه امكان بروز بعدي بيماري را از بين ميبرد. مثال بيماريهاي عروق كرونر و نمونه اي ديگر واكسيناسيون است كه با اين عمل از بروز بيماري جلوگيري مي كنيم. مثال ديگر تشويق به عوض كردن سر سوزن در افراد معتاد وجلو گيري از هپاتيت B وايدز (HIV ) مثال: برنامه هاي آموزشي در مورد چگونگي انتقال ايدز وراههاي جلو گيري از آن. پيشگيري اوليه داراي دو خط مشي است: 1ـ خط مشي جمعيتي. 2 ـ خط مشي افراد در معرض خطر بالا. خط مشي جمعيتي بر روي كل جمعيت كار ميكند وهدف آن كاهش متوسط خطر است كه اگر اين خط مشي در مورد افراد بخصوصي كه در معرض خطر بالا هستند به كار برده شود به آن خط مشي افراد خطر بالا گويند. مزيت خط مشي جمعيتي اين است كه نياز به شناسائي افراد با خطر با لا ندارد، براي كل جمعيت سودمند است مثل استفاده از كمر بند ايمني. مزيت خط مشي افراد در معرض خطر بالا آنست كه افرادي را كه در معرض خطر بالا هستند شناسائي كرده واز بروز بيماري در آنها جلوگيري مي كند وعيب آن اينست كه براي شناسائي افراد احتياج به غربالگري دارد كه اين غربالگري سخت است وهزينه زيادي را مصرف ميكند.

سايت دانستنيها مجله بهداشت و درمان