پیکرهای مطهر شهدای تازه تفحص شده دفاع مقدس هفدهم آذر از مرز شلمچه وارد کشور میشود.
سرهنگ عشقی، رئیس قرارگاه کمیته جست و جوی مفقودان ستاد کل نیروهای مسلح کشور در اهواز گفت: پیکرهای پاک این شهیدان گرانقدر پس از گذشت 25 سال از پایان جنگ تحمیلی در مراسم ویژهای از ساعت 9 صبح با حضور مسئولان محلی و لشکری وارد خاک کشور میشود.
سرهنگ عشقی افزود: تعداد شهدای مبادلهای کشورمان با کشته شدگان عراقی در جنگ تحمیلی، همان روز از طرف سردار باقر زاده فرمانده کمیته جستوجوی مفقودان ستاد کل نیروهای مسلح اعلام خواهد شد.
وی اضافه کرد: این شهدای والامقام در منطقه عملیاتی فاو و نهر کتیبان عراق به درجه رفیع شهادت نائل آمدند و پیکرهای مطهر آنان در یازدهمین مرحله تفحص برون مرزی کمیته جستجوی مفقودان ستاد کل نیروهای مسلح در خاک عراق کشف شده است.
گلایه یک شهید به مادرش
سردار سیدمحمد باقرزاده فرمانده کمیته جستجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح در جمع خادمین شهدا با تأکید بر «حب گمنامی» ، خاطرهای را از یک مادر شهید روایت کرد؛ این روایت را در ادامه میخوانیم:
آن روزی که کاروان (از آغوش امام تا پابوس امام) را از حرم امام خمینی (ره) تا مشهد میبردیم، در ورامین یک مادر شهیدی فرزند شهید مفقودالاثر خود را در خواب دیده بود که فرزند به مادر گفته بود: «مادر چرا خوابیدهای؟ بلند شو، بلند شو، کاروان به شهر آمده است» .
این شهدای والامقام در منطقه عملیاتی فاو و نهر کتیبان عراق به درجه رفیع شهادت نائل آمدند و پیکرهای مطهر آنان در یازدهمین مرحله تفحص برون مرزی کمیته جستجوی مفقودان ستاد کل نیروهای مسلح در خاک عراق کشف شده است
مادر شهید میگفت: «من بلند شدم و دیدم در داخل شهر کاروانی هست و مقداری هم کاروان را مشایعت کردیم» از قضا فرزند این مادر نیز در همین کاروان بوده است.
مادر شهید تعریف میکرد که خواب دوم را نزدیک سحر دیدم و فرزندم آمد به من حرفی زد، شهید در خواب گفت: «مادر، به مردم بگویید به شهدا نگویند یک مشت استخوان. هنگامی که مردم چفیههایشان را به بالا میانداختند تا دژبان و سرباز آنها را به تابوت شهدا متبرک کند؛ قبل از اینکه سربازها و دژبانها بخواهند چفیهها را از مردم بگیرند، ما شهدایی که هویت داریم، خودمان چفیهها را از مردم میگرفتیم و به شهدای گمنام متبرک میکردیم و به آنها برمیگرداندیم» .
یعنی شهید با هویت، چفیه را میگرفته و به شهید گمنام متبرک میکرده؛ لذا میگویند «حب خمول» یکی از مقامات معنوی است. این «حب خمول» یعنی «حب گمنامی» و در پایان باید بگوییم همانا نوشته شده در پای ساقه عرش؛ «إن الحسین مصباح الهدی و سفینة النجاة» .