علم
از کودکی به مطالعه علاقه داشت. نوجوان که شد، شب وقت خوابیدن که می رسید، پدر چراغ را خاموش می کرد. حسین چراغ خواب کوچکش را روشن می کرد و با خودش می برد زیر پتو و دور از چشم پدر کتاب می خواند. وقتی پدر متوجه شد، به او گفت: کتاب می خوانم که علمم زیاد شود. شاید فردایی توانستم با علم خود مشکلی را حل کنم...
شهرگان شهر3، ص123، شهید حسین نایب حسن آبادی
