سازگاری

مجروح بود. قطار دوکوهه وارد ایستگاه تهران شده بود. توقف خیلی زیاد بود. ساعت نزدیک دو نیمه شب می شد. برف سنگینی می بارید. با وجود این همه مشکلات، یکبار هم اعتراض نکرد و لحظه ای لبخند از لبانش کنار نمی رفت. با همه ی سختیها کنار می آمد. ادب بالاترین شاخصه ی او بود.
شهید گمنام، ص110، شهید علی اصغر ارسنجانی