امام رضا(علیه السلام) فرمودند: اگر انسانها از پُر خوری و زیادهروی در مصرف مواد غذایی بپرهیزند، بدنهایشان قوام و استقامت مییابد.
و به قول سعدی شیرازی:
چو کم خوردن طبیعت گشت کسی را چو سختی پیشش آید سهل گیرد
و گر تنپرور است اندر فراخی چو تنگی بیند از سختی بمیرد
کاموریها و افزونخواهیها تا آنجا رسیده است که عدّهای برای مصون ماندن از بیماریها و چاقیهای بیش از اندازه به جراحی روی آوردهاند و سوء تغذیه و ناتوانی در تأمین نیازهای اولیه نیز عدّهای را به فلاکت و امراض گوناگون مبتلا ساخته است. گویا جامعه بشری این سفارش سعدی را فراموش کرده است که:
نه چندان بخور کز دهانت برآید نه چندان که از ضعف جانت برآید
راز تندرستی و طول عمر در پُر خوری نیست، بلکه در اندازه نگاهداری در تغذیه است.
از امام صادق(علیه السلام) در مورد مصرف میانه سؤال شد؛ فرمودند: مصرف متعادل مصرف خوراکیهای گوناگون است؛ یعنی انسان گاه گوشت مصرف کند، گاه شیر، گاه روغن، زمانی نان و گاه سرکه.
آگاهی به خواص میوهها و مواد غذایی و اطلاع داشتن از شیوههای صحیح مصرف، موجب مصونیت از بیماریهای بیشماری میشود، همانگونه که استفاده نکردن از میوهها و غذاهای مانده و کنسرو شده چنین است.
در آموزههای دینی، مصرف مواد غذایی و میوههای تازه هر فصل مایه شادابی و تندرستی شمرده شده است. تغذیه سالم و توجه کردن به دستورات غذایی راز سلامتی است، مثل این سفارش امیرالمؤمنین:
امیر المؤمنین علی(علیه السلام) به فرزند خود امام مجتبی(علیه السلام) فرمودند: آیا به تو چهار خصلت یاد ندهم که با به کار بستن آنها از طب بینیاز شوی؟
عرض کرد: چرا، فرمود: تا وقتی گرسنه نشدهای بر سفره غذا ننشین، و از سر سفره غذا برنخیز مگر اینکه هنوز اشتهای خوردن داری. و غذا را کاملاً جویده باش. هر گاه تصمیم به خوابیدن گرفتی، شکم خویش را تخلیه کن. اگر این کارها را انجام دهی از طب بینیاز خواهی بود.
منبع: کتاب پیمانه مصرف، صفحات 111-109
