شلمچه خلاصه عشق است و قطعه از بهشت ، شلمچه آیینه است که تمام جبهه با خاکهای سرخ در آن می درخشد.
و دریچه آسمانی است که از آن بوی رشادت ها و عطردلنواز شهادت می وزد .
شلمچه تندیس زیبایی عشق است که در میدان ایثار قد کشیده است. شلمچه شهر شهود است ، مثنوی بلند ایثار است ، فرودگاه عشق است و عروجگاه دل ، صحرای خشکی که دریای مواج خون و اشک های عاشقانه در تربت پاکش دارد با قلب خونین که هنوز زیبا و دلنواز می تپد و خون غیرت و مردانگی را در رگهای این دیار می دواند و حدیث بلند حیات با عزت را زمزمه می کند . زمین خاکی شلمچه زیبا تر از آبی آسمان است ، چرا که شلمچه قتلگاه مرغان عاشقی است که برای وصال بی قراری بودن و از کوچه پس کوچه های منیت و مادیت رهیده و به شهر دلگشای معنویت و شهادت دل بستند.
آری شلمچه شاهنامه بلند شهادت است ، دیوان عاشقی است ، شعرهای سرخ با واژه های خون به وزن عشق و قافیه های از جنس قلب پاره پاره عاشقی و در قالب غزل عشق و مثنوی بلند شهادت دیوانی که شکسته دلان عارف با قلم استخوان و مرکب خون و با خط شکسته عروج نوشتند و این صفحه طلایی تاریخ ایران اسلامی را با خون تهذیب شده شان تذهیب کردند، آری شلمچه کتاب است خواندنی ترین کتاب حماسه ، شلمچه آسمان است سرشار از ستاره های سرخ ، بهار است لبریز از گلهای محمدی، دریاست مواج از موجهای عاشقی ، ، بازار است بازار عشقبازی و جانبازی ، شلمچه تابلو است ،
تابلوی حماسه و عرفان که بر تارک تاریخ ایران اسلامی می درخشد ، جایگاه اهل زیارت است نه اهل زر ، زیارت گاه دلدادگانی که خود زائرانی بودند که در نیمه راه سفر عاشقی پرپر شدند و به مولای عشق پیوستند و زیباترین حدیث بندگی را با بند بند وجودشان و با قطره قطره خون شان نوشتند.
شهید زیباترین زخم بر پیکر هستی و شهادت شیرین ترین آوایی است که از لب های سرخ عشق می تراود .
شهیدان ما راست قامتان عرصه عشق و معرفت شهد شیرین شهادت را در آغوش محرم و در ظهر داغ عاشورا نوشیدند و شهامت و دلیری را در کنار فرات از مولایشان ، سردار کربلا آموختند.
اینان عارفانی بودند که در مکتب عاشورا درس عشق فرا گرفتند و انقلاب را آئینه تمام نمای آرما نهای خود می دیدند که در تحقق آن با پایمردی تا پای جان استقامت ورزیدند ، این دلاورمردان بدون اینکه عملیات جنگی آموخته باشند یا اینکه از قبل آموزش دیده باشند با هوشمندی و کاردانی لیاقت و توان فکری وعملی خود را نشان دادند وقدم در پله های ترقی رزم نهادند ، اینان آیه های عشق بودند ، برای یادمان آنان باید وضوی قربت گرفت و در نماز آگاهی و یقین به آنان اقتدا کرد، چرا که آنان هر نیمه شب به اوج یقین سفر می کردند و باکوله باری از نور بازمی گشتند، اما اکنون این شهیدان با تمام ویژگی های برتری انسانی همچون تابلویی در مقابل چشمان ما جلوه میکنند و هرکدام از آنان هزاران حرف نگفته دارند ، که در صفحات دلشان نقش بسته بود حرف هایی که باید برای همیشه سرلوحه زندگی کسانی باشد که ایمان آورده اند.
آوارگاه جنگ عرصه ظهور مردانی بود که در پای آتشفشان خون و خطر گام استقامت زده بودند ، آنان پرندگان سرادق قدسی بودند که روح لاهوتیشان قبل از هبوط به خاکدان زمین در موٌانت با دوست به تسبیح و تهلیل ایام می گذراندند و چون به دام ابتلا گرفتار آمدند و در پشت خاکریز انتظار چشم با اشعه جمال محبوب دوخته و به یک کرشمه او قفس تن دریدند وبه عالم بالا پرکشیدند.
ارواح پاک شهیدان حاضر و ناظر بر اعمال ماست.
ناصر ملکی
