احاديث

حدیث (985) امام على (ع) می فرمایند:

يَبلُغُ الصّادِقَ بصِدقِهِ ما يَبلُغُهُ الکاذِبَ باحتیالِهِ

راستگو، با راستگویى خود به همان مى ‏رسد که دروغگو با حیله ‏گرى خود.

غررالحکم، ج 6، ص 471، ح 11006.

حدیث (986) امام سجاد (ع) می فرمایند:

خَیرُ مَفاتیح الاُمور الصِّدقُ وَ خَیرُ خَواتیمِهَا الوَفاءُ

بهترین شروع کارها صداقت و راستگویى و بهترین پایان آنها وفا است.

بحارالأنوار، ج 78، ص 161

حدیث (987) امام صادق(ع) می فرمایند

لا يَزالُ الدّینُ قائِمًا ما قامَتِ الكَعبَةُ

تا زمانى که کعبه بر پاست، دین بر پاست.

الکافی : ج 4 ، ص 271 ، ح 4

حدیث (988) امام باقر (ع) می فرمایند:

لا تَذهَب بِكُمُ المَذاهِبُ ، فوَاللّه‏ِ ما شِیعَتُنا إلاّ مَن أطاعَ اللّه‏َ عَزَّوجلَّ

مذاهب گوناگون شما را از راه به در نبرد، به خدا سوگند، شیعه ما نیست مگر کسى که از خداوندعزّوجلّ اطاعت کند.

الکافی : ج 2 ، ص 73 ، ح 1

• علی بن سوید گوید : از امام کاظم (علیه السّلام) پرسیدم از تفسیر قول خدا عزوجل، ((هر که بر خدا توکل کند او را بس است.)) ( سوره اطلاق 3). فرمودند : توکل بر خدا درجاتی دارد، یکی آنکه در همه کار خود بر او توکل کنی و هر چه با تو کند راضی باشی و بدانی که در خیرخواهی تو کوتاهی نکند و بدانی که اختیار با او است ، پس توکل کن بر خدا به واگذاری همه ی اینها به وی و به او اعنماد داشته باش در آن و جز آن (یعنی در کارهای دیگران که به تو مربوط است.)

منبع : ص 203

حدیث (989) امام علی (ع) می فرمایند:

مَن عَمِلَ بِالْعَدلِ حَصَّنَ اللّه‏ُ مُلكَهُ

 هر کس به عدالت رفتار کند، خداوند حکومتش را حفظ خواهد کرد.

غررالحکم، ج5، ح 8722

• امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : هر بنده ای برود به سوی آنچه خدا عزوجل دوست دارد خدا رو کند به سوی آنچه او دوست دارد ، هر که به خدا پناهد خدایش پناه دهد و هر که خدا به او رو کند و او را پناه دهد باکی ندارد که آسمان بر زمین افتد ، یا بلایی فرود آید که همه ی مردم زمین را فرود گیرد، او به وسیله ی تقوی در حزب خدا از هر بلا محفوظ است ، آیا نیست که خدا عزوجل می فرماید : ((به راستی متقیان در مقام امنی باشند.)) (سوره دخان 51)

منبع : ص 203

حدیث (990) امام صادق(ع) می فرمایند:

العالِمُ بِزَمانِهِ لا تَهجُمُ عَلَیهِ اللَّوابِسُ

کسى که زمان خود را بشناسد ، آماج اشتباهات قرار نگیرد.

الکافی : ج 1 ، ص 27 ، ح 29

حدیث (991) امیرالمؤمنین(ع) می فرمایند:

أَبلَغُ ماتَستَدِرُّ بِهِ الرَّحمَةَ أَن تُضمِرَ لِجَمیعِ النّاسِ الرَّحمَةَ
مؤثّرترین وسیله جلب رحمت خدا این است که خیرخواه همه مردم باشى.

غرر الحکم ، ص 212

حدیث (992) امیرالمؤمنین(ع) می فرمایند:

اِذا فَسَدَتِ النِّـيَّةُ وَقَعَتِ البَليَّةُ
هرگاه نیت فاسد شود، بلا و گرفتارى پیش مى‏آید.

غررالحکم، ح 4021

حدیث (993) رسول اکرم (ص) می فرمایند:

اَلطِّيَرَةُ شِركُ وَمامِنّا إِلاّ وَلكِنَّ اللّه‏َ يُذهِبُهُ بالتَّوَكُّل
فال بد زدن شرک ‏است ‏و هیچ‏کس ‏ازما نیست‏ مگر این‏که‏ به‏ نحوى ‏دستخوش فال بد زدن مى ‏شود، اما خداوند با توکل به او آن را از بین مى ‏برد.

کنزالعمال، ح 5696

حدیث (994) رسول اکرم (ص) می فرمایند:

خَیرُ الدُّنیا وَالآخِرَةِ مَعَ العِلمِ وَشَرُّ الدُّنیا وَالآخِرَةِ مَعَ الجَهل
خیر دنیا و آخرت با دانش است و شرّ دنیا و آخرت با نادانى.

الحیاة، ج‏1، ص‏35

حدیث (995) امام على (ع) می فرمایند:

اَلصَّبْرُ فِى الاُْمورِ بِمَنْزِلَةِ الرَّأسِ مِنَ الْجَسَدِ، فَاِذا فارَقَ الرَّأسُ الجَسَدَ فَسَدَ الْجَسَدُ وَ اِذا فارَقَ الصَّبْرُ الاُْمورَ فَسَدَتِ الاُْمورُ

نقش صبر در کارها همانند نقش سر در بدن است؛ همچنان که اگر سر از بدن جدا شود، بدن از بین مى‏رود، صبر نیز هرگاه همراه کارها نباشد، کارها تباه مى‏گردند.

 کافى، ج 2، ص 90، ح 9

حدیث (996) امام باقر (ع) می فرمایند:

مَثَلُ الْحَریصِ عَلَى الدُّنْیا مَثَلُ دودَةِ القَزِّ: كُلَّمَا ازْدادَتْ مِنَ القَزِّ عَلى نَفْسِها لَـفّـا کانَ أَبْعَدَ لَها مِنَ الْخُروجِ حَتّى تَموتَ غَمّا

حریص به دنیا، همانند کرم ابریشم است که هر چه بیشتر دور خود مى ‏تند، خارج شدن از پیله بر او سخت‏تر مى ‏شود، تا آن‏که از غصه مى ‏میرد.

 کافى، ج 2، ح 7

حدیث (997) امام حسین (ع) می فرمایند:

اَ يُّهَا النّاسُ نافِسوا فِى المَکارِمِ وَ سارِعوا فِى المَغانِمِ وَ لا تَحتَسِبوا بِمَعروفٍ لَم تَجعَلوا

اى مردم در خوبى‏ها با یکدیگر رقابت کنید و در بهره گرفتن از فرصت‏ها شتاب نمایید و کار نیکى را که در انجامش شتاب نکرده‏اید، به حساب نیاورید.

ارشاد القلوب دیلمى، ص 73