نگرش اسلام به خانواده نگرشی درست نگرشی اصیل و یک نگاه همراه با اهتمام است که خانواده اصل قرار داده شده و به هم زدن بنیان خانواده یا اشفته نمودن آن جزء بدترین کارهاست.
خانواده در اسلام یعنی محل سکونت دو انسان، محل ارامش روانی دو انسان، محل انس دو انسان با یکدیگر، محل تکامل یک نفر به وسیله یک نفر دیگر، آن جایی که انسان در آن صفا می یابد، راحتی روانی می یابد این محیط خانواده است. کانون خانواده در اسلام این قدر اهمیت دارد.
اسلام در بیان قرآن، در چند جا این آفرینش زن و مرد و همزیستی اینها و در نهایت زوجیت آنها را برای آرامش و سکن برای زن و مرد شناخته است.
در قرآن، آیه وجل منها زوجها لیسکن الیها(اعراف، 189) آمده است. دو جا در قرآن تعبیر سکن تا آنجایی که من یادم هست وجود دارد. خدای متعال زوج آدمی را از جنس او قرار داد، زوج زن را زوج مرد را از جنس خود او قرار داده، لیسکن الیها، تا اینکه آدمی بتواند چه مرد و چه زن در کنار شوهر یا همسر، احساس آرامش کند.
این ارامش، سکونت و نجات از تلاطمهای روحی و اضطرابهای زندگی است. میدان زندگی، میدان مبارزه است و انسان در او دائما در معرض نوعی اضطراب است این بسیار چیز مهمی است. اگر این ارامش و سکونت به نحو صحیحی تحقق پیدا کند، زندگی سعادتمندانه می شود، زن خوشبخت می شود مرد خوشخبت می شود بچه هایی که در این خانه متولد می شوند و پرورش می یابند بدون عقده رشد خواهند یافت و خوشبخت خواهند شد یعنی از این جهت، زمینه برای خوشبختی همه اینها فراهم است.
