سلام به دوستان گرامی.

از آنجا که روز نیروی دریایی گذشت بر آن شدم که در مورد این روز و علت نامگذاری آن توضیحی بدهم.

از زمانی که جنگ تحمیلی شروع شد، عراق می خواست که خلیج همیشه فارس را نا امن نشان دهد پس هر کشتی و نفتکش ما را مورد حمله قرار می داد. حال می بایست نیروهای ما تمهیدی می اندیشند. در ضمن اشاره به این نکته خالی از لطف نیست که عراق ناوشکن هایی به نام اذاز را از شوروی آن زمان خریداری کرده بود که به صورت استتار در سکوهای البکر و الامیه گذاشته بود که به کشتی ها و نفتکش های ما حمله می کردند.

به این منظور طرح عملیات مروارید مطرح شد. به این منظور عملیات با پشتیبانی تیز پروازان نیروهای هوایی شروع گشت. عملیات با فرماندهی ناوچه ی همیشه قهرمان پیکان با فرمانده قهرمان و شجاع آن ناخدا دوم همتی به پیش می رفت. تیز پروازان نخست می بایست سکوهای البکر و الامیه را بمباران می کردند که این با حضور میگ 29 های عراق میسر نشد و درگیری هوایی رخ داد که یک میگ 29 عراق منهدم شد. حال نبرد ناوشکن های ایرانی با فرماندهی ناوشکن پیکان با ناوشکن های اذار عراق بود که به صورت کامل این بخش از عملیات صورت گرفت و بعد با هلی برد تکاورهای نیروی دریایی به روی سکوهای البکر و الامیه و انهدام آن عملیات با موفقیت به پایان رسید اما کار به اینجا ختم نشد.

در زمان بازگشت یک ناوشکن اذار که از دید نیروها به دور مانده بود به سمت ناوچه ی پیکان حمله کرد و با دانستن اینکه این ناوچه دارای مهمات نمی باشد این ناوچه را با تمام نیروهایش غرق کرد که در این زمان یک فانتوم ایرانی از پایگاه بوشهر بلند و این ناوشکن را نیز منهدم کرد.

قابل ذکر است که در سال 60 امیر خلبان شهید دوران بار دیگر این سکوها را بمباران کرد و سرانجام این سکوها که با قویترین رادارها حفاظت می شد در سال 65 با عملیات پیروز مندانه ی والفجر 8 به دست نیروهای پرتوان ایران افتاد.

یاد همه ی شهدای دفاع مقدس علی الخصوص نیروی دریایی و

ناوچه ی همیشه قهرمان پیکان گرامی باد.