قال الحسین (علیه السلام) : ما ذا وَجَدَ مَن فَقَدَکَ وَ ما الَّذی فَقَدَ مَن وَجَدَک (دعای عرفه)
خدایا! چه یافت آنکه تو را گم کرد؟! و چه گم کرد آنکه تو را یافت؟!
یا رب! دل من ، تو را ترنم کرده است با یـاد تـو ، چون غنچه تبسم کرده است
"گم کرد تو را" هر که ، چه را یافته است؟! هرکس که "تو را یافت" چه را گم کرده است؟!
قال الحسین(علیه السلام): مَن سَرَّهُ اَن یُنسَاُ فی اَجَلِهِ وَ یُزادَ فی رِزقِهِ
فَلیَصِل رَحِمَهُ (بحارالأنوار/71/91)
کسی که دوست دارد اجلش به تاخیر افتد و رزقش زیاد شود، صله ی رحم انجام دهد.
ای نیت تو رو به خدای آوردن برخیز! به قـصد رو نمای آوردن
تأخیر اجل باشد و روزی زیاد اجـر صـله ی رحم به جای آوردن
قال الحسین (علیه السلام) : لا یَنبَغی لِنَفسٍ مُؤمِنَةٍ تَری مَن یَعصِی اللَّهَ فَلا تُنکِرُ.
برای مومن، شایسته نیست که ببیند کسی خدا را معصیت می کند
و از آن جلوگیری و نهی نکند.
حیـف است که درس عـشق، از بر نکنی از چشمه ی معرفت ، لبی تر نکنی
شایسته ی چون تو مومنی هرگز نیست بـا اهـل خـطا، نـهـی ز مـنـکر نکنی
قال الحسین(علیه السلام): انَّ شیعَتَنا مَن سَلِمَت قُلوبُهُم مِن کُلِّ غَشٍّ وَغِلٍّ ودَغَلٍ (بحارالأنوار/65/156)
همانا شیعه ی ما کسی است که
قلبش از هرگونه آلودگی و ناپاکی و خیانت پاک باشد.
تـا اوج خـدا از ایـن سـرای خـاکـی پرواز کن، ای پرستوی افلاکی!
فرمود حسین: نیست در شیعه ی ما آلـــودگــی و خــیـانـت و نـاپـاکـی
قال الحسین(علیه السلام): اِعلَموا أنَّ حَوائِجَ النّاسِ إِلَیکُم مِن نِعَمِ اللّهِ عَلَیکُم
فَلا تَمَلّوا النِّعَمَ فَتَحورَ نِقَماً (بحارالأنوار/ 75/121)
ای مردم! بدانید که نیازهای مردم به شما از نعمت های خداست پس نعمت های خداوند، شما را خسته نکند که تبدیل به عذاب و گرفتاری می شود.
مـردم بـه شـمـا، اگـر که دارند نیاز این نعمت حق است، نه سرمایه ی ناز
زین لطف خدا داد، اگر خسته شوید بـر فـرق شـمـا عـذاب مـی بـارد بـاز
