محرم که میآید؛
دلت را با خودش میبرد.
میبرد و آن را منزه میکند، از زنگارهای روزگار.
میشوید، عطرآگین میکند، صیقل میدهد، پاک میکند.
محرم که میآید؛
دلها خدایی میشود،
چشمها هم…
و آن را دلیلی نیست، به جز معجزهی خون خدا.
خونی که شرارههای آن، تا قیام قیامت در دل ظلمستیزان میجوشد.
