سلام. در اين آيه دقيق شويد
«فَلا تَهِنُوا وَ تَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَ اللَّهُ مَعَكُمْ وَ لَنْ يَتِرَكُمْ أَعْمالَكُم» (محمد/35)
آيه مشابه ديگري را هم دقت كنيد:
«وَ لا تَهِنُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنين» (آل عمران/139)
اين دو آيه هر دو از برتري مطلق مومنان نسبت به ديگران، در تمام امور ياد مي كند، البته به شروطي:
اول اينكه هيچ گاه در كارهاي خود سستي و كوتاهي به خرج ندهند.
دوم اينكه هيچ نگراني به خود راه ندهند.
سوم اينكه در برابر دشمنان تسليم نشده و آنها را به صلح خفت بار دعوت نكنند.
چهارم و مهمتر از همه اينكه خدا و قدرت مطلق او را باور داشته باشند (مومنين) و بدانند كه او همراه ايشان است.
به راستي اگر اين مهم در اعتقادات ما رسوخ پيدا كند، آيا پيروزي را در همه امور از آن خود نخواهيم ديد؟ البته كه چنين خواهد بود.
پس بدون شك ما برتريم، اگر خدا را باور داشته باشيم.
يا حق
