يك آيه، يك نكته

سلام عليكم. آيه زير را بادقت بخوانيد:

«وَ أَنْفِقُوا مِنْ ما رَزَقْناكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْ لا أَخَّرْتَني‏ إِلى‏ أَجَلٍ قَريبٍ فَأَصَّدَّقَ وَ أَكُنْ مِنَ الصَّالِحين‏» (منافقون/10)

بحث اين آيه در مورد انفاق و گذشت مالي است. خداوند فرموده انفاق كنيد، اما نه از مال خودتان! بلكه از آنچه به شما روزي داده ايم!!

به عبارتي هر چه داريد، از ماست و ما به شما داده ايم. حال از آنچه به شما داده ايم، به نيازمندان هم بدهيد. اشكالي دارد؟؟!!

در ادامه هشدار مي دهد كه تا زماني كه حيات داريد و مي تواندي،‌چنين كنيد و اگر نكنيد، لحظه مرگ حسرت اين فرصتهاي از دست رفته را خواهدي خورد و ديگر قادر نخواهيد بود كاري انجام دهيد.

اگر با اين زاويه ديد به قضيه انفاق نگاه شود،‌خيلي مسائل حل نمي شود؟؟