اولین برنامه روز دوم جشنواره، حضور هزار نفره کودکان در میدان دروازه دولت اصفهان بود که در این تجمع، متنی خوانده شد که خطاب آن به "بان کی مون" بود.متن نیز بر بی گناهی بچه های تحت ظلم سردشت و دوستی با همه بچه های دنیا بود.
اولین نشست جشنواره بیست و هفتم هم به فیلم "آفتاب، مهتاب، زمین" علی قوی تن اختصاص داشت؛ فیلمی که وقتی در جشنواره سی و یکم فجر به بخش مسابقه راه یافت، تعجب خیلی ها را برانگیخت؛ همین اتفاق این بار نیز برای این فیلم در جشنواره کودک رخ داد وقتی که "علی علایی" به عنوان منتقد جلسه، عنوان کرد که این فیلم در ارتباط با سینمای کودک نیست اما در بحش مسابقه جشنواره پذیرفته شده است.
از دیگر نکات جالب توجه این روز، به راه افتادن قطار شادی بود به گونه ای که قطارهایی فانتزی که با نقش و نگارهایی کودکانه آذین بندی شده بود، از سه مسیر، در خیابان ها به راه انداخته شده و کودکان بسیاری با دیدن آنها به ابراز هیجان پرداختند.
اما مهم ترین برنامه این روز، برنامه عمو پورنگ بود که نکته جالب توجهش، اشتیاق بزرگ تر ها برای تماشای این برنامه بود به گونه ای که در پشت درهای سالن 29 آبان، گاهی والدین فرزندان، خود جلو می رفتند و کودکان، به دنبال آنها می دویدند.
برخلاف بیشتر شهرهای ایران که این روزها، هوای خنک و باران های دلپذیر پائیزی را تجربه می کنند، هوای اصفهان آفتابی و گرم بود.طبق یک برنامه پیش بینی شده، چند صد نفر از بچه ها ساعت 4 بعدازظهر به زاینده رود خشک شده که گیاهان بسیاری در آن رشد کرده، رفتند و برای چند ساعت نسبت به آمدن باران در اصفهان و جاری شدن آب رودخانه زاینده رود دعا کردند.
