سلام. در آيه زير دقت كنيد:
«وَ قُلْ لِعِبادي يَقُولُوا الَّتي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ الشَّيْطانَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْ إِنَّ الشَّيْطانَ كانَ لِلْإِنْسانِ عَدُوًّا مُبينا» (اسراء/53)
خداوند به بندگان خود امر مي كند كه در مواجهه با همديگر، بهترين و نيكوترين سخنان را بگويند؛ چرا كه باعث الفت و جلب محبت و رابطه بهتر مي شود. از سوي ديگر هشدار مي دهد كه مراقب ابليس باشند كه مي خواهد از روزنه صحبت كردن مردم با همديگر وارد شده و بين آنها اختلاف و كينه و ناراحتي ايجاد كند؛ آن هم با اين روش كه نگذارد مردم سخنان خوب و محبت آميز به يكديگر بگويند، بلكه سخنان ناشايست و ناپسند بر زبان آورند.
حال بنگريم در روابط روزانه ما با افراد مختلف (اعم از خانواده، همكار،همسايه، دوستان و مردم ديگر) چقدر سخنان خوب و نيكو و شايسته از دهان ما خارج مي شود؟ و آيا اين سخنان باعث الفت و محبت بيشتر مي شود و يا خداي ناكرده ... . اينها همه نكات كاربردي قرآن در زندگي امروزه ماست.
