«ابوعبیدالله عبدالواحد بن محمد جوزجانی»، طبیب، ریاضیدان و از مشهور ترین شاگردان ابوعلی سینا به شمار می آید. از زندگی قبل از آشنایی وی با ابوعلی سینا اطلاعی در دست نیست. از نوشته های بیهقی چنین برمی آید که ابتدا به تحصیل فقه و علوم دینی پرداخت و از آن جا که به علوم فلسفی علاقه داشت، به محض شنیدن شهرت ابوعلی سینا، در سال ۴۰۳ هـ . ق، زادگاه خود جوزجان را ترک و نزد ابن سینا در جرجان رفت و تا پایان عمر استاد، در خدمت وی بود. ابن سینا رساله «المختصر الاوسط» در منطق را در جرجان به او املا کرد و در همدان ابن سینا، تصنیف «شفا» را به اصرار ابوعبید شروع کرد.
ابوعبید جوزجانی، حتی بعد از وفات استادش، ابوعلی سینا، به تصنیف کتب و گردآوری تالیفات وی پرداخت.
هرچند ابوعبید جوزجانی در حكمت، فقه و طب تبحر داشت ولی بیشتر شهرت وی در «ریاضیات» است. از جمله كارهاى مهم او تالیف بخش های ریاضی و موسیقی كتاب نجات ابوعلىو افزودن بخش ریاضى و موسیقى به كتاب «دانشنامه علائى» و نیز ترجمه و تلخیص بخش ریاضیات دیگر آثار بوعلی است. همچنین ابوعبید در زمان استادش، مقدمه ای بر «کتاب شفا» نوشته است.
اطلاعی از زندگی ابوعبید جوزجانی، پس از مرگ « ابن سینا » در دست نیست.
آثار برجای مانده :
- خلاص ترکیب الافلاک
- رساله ای در هندسه
- شرح قصیده عینیه ابن سینا
- شرح احوال ابن سینا
