روی شانه غیرت,یاد جبهه ها مانده ست
مرگمان!اگر دیدیم,پرچمی رها مانده ست
دستمان چرا دیریست بوی خاک را دارد؟
یادمان مگر رفته ست,اسمان,دعا,مانده ست؟
رفته اند..اما نه!کوله بارشان باقی ست
بر زمینم نمی ماند,شانه های ما مانده ست
در رگ حیات ما خون لاله ها جاری ست
شاخه گرچه خشکیده ست,نسل ریشه جا ماندست
نام سبزشان اری تا همیشه می ماند
رفته اند و راهی سرخ روبروی ما مانده ست
((معصومه سادات نبوی))
