گرايش به پوشش و عفاف يک گرايش فطری در ميان زنان و مردان است امّا ميزان و شکل آن رابطه ی مستقيمی با اخلاق و فرهنگ جوامع داشته و دارد. در سرزمين های مختلف، انسان هايی که به ارزش های اخلاقی اعتقاد بيشتری داشته اند، از پوشش کامل تر و متين تری استفاده کرده اند و هرقدر سطح ارزش های اخلاقی در آن جوامع پايين آمده، پوشش مردان و زنان نيز در سطح پايين تری قرار گرفته و شکل نامناسبی پيدا کرده است. اديان الهی، که در اصل و حقيقت، يک دين هستند، همواره بر پوشش تأکيد کرده و آن را لازمه ی دينداری شمرده اند. مطابق با آيين يهود، زنان هنگام حضور در اجتماعات ، موی سر خود را می پوشاندند و به حجاب پای بند بودند. ۱ در آيين مسيحيت نيز پوشش اهمّيّت زيادی داشته و زنان معتقد به حضرت مسيح(ع)می کوشند مانند حضرت مريم(س) موی خود را بپوشانند و با حجاب وارد جامعه شوند. نقاشان مسيحی، ب هخصوص نقاشان قديمی تر، تصوير حضرت مريم (س) را با پوشش و حجاب کامل می کشيدند. هم چنين از گذشته تا زمان حاضر زنان راهبه و قديس يکی از کامل ترين حجاب ها را انتخاب کرده اند.
اين امر نشان می دهد که از نظر آنان، داشتن حجاب، به دينداری نزديک تر و در پيشگاه
خدا پسنديده تر است.
توجّه داشته باشيم که در زمان ظهور حضرت مسيح(ع) در فلسطين ، اروپا در شرک و بت پرستی به سر می برد. مردم گرفتار آداب و رسوم مشرکانه بودند و زنان آن ها معمولاً موی خودرا نمی پوشاندند. امّا با آمدن مسيحيت به اروپا و گسترش تعاليم دين مسيح(ع) پوشيدن موی سر نيز در ميان زنان گسترش يافت. امّا در دوران های اخير پايبندی به تعاليم دينی کمتر شد و آن بخش از دستورات و سنت های حضرت موسی(ع) و حضرت عيسی(ع) هم که باقی مانده، مورد غفلت قرار گرفته و به آن ها عمل نمی شود.
بنابراين ، بی حجابی زنان غرب نه تنها جايگاهی در انديش هی مسيحيت حقيقی ندارد، بلکه بازگشتی به سنت های مشرکانه ی قبل از حضرت مسيح(ع) محسوب می شود. زنان ايرانی قبل از اسلام که عموماً پيرو آيين زرتشت بودند، با پوشش کامل در محل های عمومی رفت و آمد می کردند. حتی گفته اند که خشايارشاه، پادشاه هخامنشی، از همسرش خواست که در روز جشن ازدواج بدون پوشش مناسب حضور يابد. امّا آن زن عفاف خود را بر ملکه ی ايران بودن ترجيح داد و اين دستور را نپذيرفت. خشايارشاه
نيز او را از دربار خود بيرون کرد.
در اديان ديگر و عموم فرهنگ ها، پوشش زنان به صورت يک اصل پسنديده مطرح بوده و کم تر قوم و ملّتی است که زنان آن پوشش مناسبی نداشته باشند. تفاوت ها مربوط به چگونگی و حدود آن بوده است.
در پایان :شما می توانید پاسخ سوالات و نظر خود در مورد این مقاله را در قسمت نظرات بنویسد.
سوال :
١- برای حضور سالم و عزّتمند در جامعه، چه پيشنهادهايی برای مردان و زنان داريد؟
٢- با اين که پوشش بدن و حتی موی سر در دين حضرت مسيح (ع) يک امر پسنديده است ، برخی جوامع مسيحی نسبت به اين موضوع بی توجه اند . به نظر شما، علّت آن چيست؟
3- رفتار پسران و مردان در جامعه چگونه بايد باشد تا سلامت اخلاقی جامعه حفظ شود؟
4- عزّت نفس و حفظ حرمت دختران و زنان تا چه ميزان به وضع پوشش آنان بستگی دارد؟
