ستاره ی طارق چیست؟
آیا طارق یکی از پنج صیحه است؟
هنگام طلوع طارق وشنیدن صیحه چه باید کرد؟
آیا این صیحه همان صوت جبرئیل است؟
چرا باید در این حالت سجده کنیم؟
آیا ستاره ی طارق همان سیاره ی «ایکس» یا «نیبیرو» یا«آپوفیس» است که دانشمندان علوم فضایی آن را رصد کرده و احتمال برخورد آن را با زمین داده اند؟
و اگر چنین است، آیا با محاسبات می توان تاریخ ظهور را تعیین کرد و از برخورد ان با زمین جلوگیری کرد؟
ستاره ی طارق چیست؟
در قرآن کریم، سوره ای به نام طارق وجود دارد.دراین سوره به طارق قسم یاد شده و آن را ستاره ی ثاقب لقب داده اند.(ثاقب به معنای فرو رونده و نفوذ کننده است)
در تفسیر این سوره امده است که طارق همان ستاره ی دنباله داریست که در آخرالزمان به زمین نزدیک می شود و با زمین برخورد می کند.منظور از طارق رونده در شب یا کوبنده ی شب است.
این سوره یکی از معجزات علمی قرآن است؛ قرن ها طول کشید تا اینکه دانشمندان دریابند اولین نشانه های حیات بر روی زمین با سقوط شهاب سنگ ظاهر شده و دانشمندان معتقدند شهاب هایی که از فضا می آیند با خود آب، دی اکسیدکربن، منواکسیدکربن، واحدهای آمونیاک و گازهای یونیزه را وارد جو زمین می کنند و در اثر تغییرات جوی بارندگی آغاز می گردد و زمین رویش آغاز می کند. و این موضوع به وضوح در آیات 5-7 درباره ی خلقت انسان و در آیات11- 12 به پیدایش حیات بر روی زمین و بارش باران از آسمان و .... اشاره میکند.
آیا طارق یکی از پنج صیحه است؟
با دقت در متن روایات می بینیم که به چرخش این ستاره ی دنباله دار در فواصل معین اشاره شده و از جمله حوادث مقارن با آن:
طوفان و هلاکت قوم حضرت نوح(ع)
سپس هلاکت قوم حضرت ابراهیم(ع)
در زمان حضرت موسی (ع) و نابودی قوم فرعون
و آخرین باردر زمان شهادت حضرت یحیی (ع) بوده است.
بنابراین می توان گفت: این ستاره در فواصل زمانی مختلف از نزدیکی زمین عبور و باعث پیدایش حوادثی در زمین می گردد و از جمله ی این حوادث زلزله، آتشفشان، بارندگی های شدید و سیل که در نهایت منجر به مرگ عده ی زیادی خواهد شد.
هنگام شنیدن صیحه چه باید کرد؟
رسول خدا(ص) فرمودند: هرگاه شب نیمه ی رمضان، شب جمعه باشد از آسمان صدایی خواهد بود که بر اثر ان هفتادهزار نفر بیهوش، هفتادهزار نفر گنگ،و هفتاد هزار دوشیزه، پرده هاشان شکافته می شود.، گفته اند یا رسول الله! چه کسی سالم می ماند؟ فرمودند: کسی که در خانه اش بماند و به سجده پناه ببرد و بلند تکبیر بگوید.
از ایشان می پرسند که در ان زمان ما را به چه امر می فرمایید؟ و حضرت پاسخ می دهند: صدقه بدهید و بر شماست نماز، تسبیح، تکبیر و قرائت قرآن در آن هنگام و توصیه می کنند که برای ایمنی از این واقعه به منزل بروید و تمام درها و پنجره ها را محکم ببندید یا خود را با پارچه و یا پوشش ضخیمی بپوشانید و گوش های خود را محکم بگیرید و به تسبیح، نماز جماعت و سجده ی طولانی مشغول گردید.
از ایشان پرسیدند که چه علامتی برای ان است(صیحه) وقت دیگری از سال نباشد؟ و حضرت می فرمایند: اگر نیمه ی ماه مبارک رمضان گذشت و آن اتفاق نیافتاد، در ان سال ایمن هستید.
البته این صیحه همراه با سقوط قسمتی از این ستاره ی دنباله دار در مشرق زمین است.
آیا این صیحه همان صوت جبرئیل است؟
در پاسخ باید گفت: خیر، چگونه است که پیامبر اسلام(ص) در هنگامی که جبرییل ما را به ندایی مهم فرا می خواند، توصیه کند که گوش خود را بگیریم و در منزل پنهان شویم؛ در حالی که گفته شده ندای جبرییل امین را همه ی مردم روی زمین می شنوند.انشاالله.
این صیحه با صیحه ی جبرییل امین که در شب 23 ماه مبارک رمضان سال ظهور است، فرق دارد و یک هفته قبل از آن می باشد.
درروایت همچنین آمده: زمانی که احساس کردید صیحه نزدیک می شود، سجده کنید و بگویید:«سبحان القدوس،سبحان القدوس ،ربناالقدوس»عبارت احساس کردید اهمیت زیادی در درک روایت دارد و نشان می دهد که این صیحه تدریجی حس و شنیده می شود و فورا شنیده نمی شود.به عبارت دیگر این صوت از مکانی دور شنیده شده و سپس به تدریج بلندتر شده و به ما نزدیک می شود، به طوری که ما نزدیک شدن ان را قبل از انکه بر ما تاثیر بگذارد، حس می کنیم در حالی که صیحه ی شب 23 رمضان در یک زمان شنیده می شود و صدای آن تدریجی نخواهد بود.
چرا باید در این حالت سجده کنیم؟
حالت سجده بهترین حالت برای جلوگیری از بیهوشی و مرگ در موقع خوف شدید است و این امر اثبات شده است در هنگام خوف شدید تغییراتی در جسم انسان صورت می گیرد، مثل: عرق کردن، لرزش بدن و تغییراتی نیز در باطن جسم صورت می گیرد که عبارتند از: ترشح هورمون های مختلف از جمله آدرنالین که موجب بسته شدن رگ های خونی و جریان خون در بدنن می شود و خصوصا در مناطق بالاتر از جمله سر، موجب می شود خون به مغز نرسد.
میزان هورمون بستگی به میزان ترس و خوف داردو حالت ترس شدید مانع رسیدن خون به مغز شده و سبب سرگیجه سپس بیهوشی و در نهایت سکته ی مغزی می شود.اگر انسان در این وضعیت در حالت سجده باشد، مغز پایین تر از سطح قلب قرار خواهد گرفت و همین طور سایر اعضای بدن و موجب می شود که خون با فشار بیشتر به اعضای بدن از جمله مغز برسد و مانع از بسته شدن رگ های مغز در اثر تنگی عروق خواهد شد و در نتیجه مانع از بیهوشی و اغما و مرگ مغزی می گردد؛ ضمن اینکه یاد خدا و تمرکز بر ذکر سبب آرامش می گردد«الا به ذکرالله تطمئن القلوب»و از ترشح هورمون ها ی اضافی در بدن جلوگیری می کند و جریان خون را به حالت عادی باز می گرداند.
از طرفی این صدا زمین را با امواج الکترو مغناطیسی پر خواهد کرد و هنگام سجده بارهای الکترومغناطیسی جمع شده در بدن، دفع می گردد.(در حالت عادی، روزانه ما مقداری از این امواج الکترومغناطیس را از محیط دریافت می کنیم که بر سلول های جسم تاثیر گذاشته و موجب سردرد و بیماری های دیگر می گردد. تخلیه ی این امواج از بدن تنها با سجده روی زمین ممکن است آن هم به طریق صحیح و تماس هفت نقطه ی بدن با زمین) به همین دلیل گفته شده در هنگام صیحه که بیشترین امواج الکترومغناطیس وارد فضا می شود، سجده کنید؛ این سجده باید تا زمان دور شدن این ستاره ی دنباله دار ادامه داشته باشد.
نکته ی دیگر این است که در حالت سجده انسان رو به قبله است و در این حالت، مدارهای مغناطیسی زمین با جسم هماهنگ شده و احساس آرامش همراه با تنظیم جریان خون در بدن اتفاق می افتد و در تنظیم ضربان قلب موثر است.
بنابراین می بینیم که در روایت تاکید شده، اگر هرکسی این کارها را در موقع شنیدن صیحه انجام دهد، مصون می ماند و در غیر این صورت هلاک خواهد شد. با توجه به آنکه نحوه ی مصون ماندن از ستاره«طارق» تنها در روایات و احادیث اسلامی و شیعی آمده است، احتمال زیادی دارد که این واقعه ی عظیم و صیحه ی شدید، بسیاری از کافران را نابود گرداند و در حدیث دیگر از معصوم آمده که فرمودند: در آخرالزمان دوسوم مردم روی زمین از بین می روند و تنها یک سوم باقی می مانند، عرض شد تکلیف مسلمانان چه می شود؟ فرمودند: آیا دوست ندارید یک سوم باقی مانده باشید؟
آیا ستاره ی طارق همان سیاره ی «ایکس» یا «نیبیرو» یا«آپوفیس» است که دانشمندان علوم فضایی آن را رصد کرده و احتمال برخورد آن را با زمین داده اند؟
و اگر چنین است، آیا با محاسبات می توان تاریخ ظهور را تعیین کرد و از برخورد ان با زمین جلوگیری کرد؟
اگر در سوره ی طارق دقت کنیم می بینیم خداوند معلومات اندک انسان را با طرح سوال« وما ادراک ماالطارق»به چالش می کشد و به او می گوید: ای انسان تو چه می دانی که طارق چیست؟
یعنی وقتی انسان به موضوعی علم ندارد، چگونه می تواند با آن برخورد نماید؟ پس انسان نمی تواند با طارق، این آیه و نشانه ی الهی مبارزه نماید.در آیات پایانی سوره، به صراحت عجز انسان را در مقابله با طارق بیان می کند و می فرماید: کافران می خواهند مکر کنند و ما هم مکر می کنیم و چند صباحی به آن ها مهلت داده شده است.بنابراین نتیجه می گیریم که اراده ی خداوند بر این تعلق دارد که ستاره ی طارق تا زمان طلوع و ظهور، همانند ظهور قائم آل محمد(عج) مخفی و به صرت راز باقی بماند و معلومات کافران هرگز به آن راه نیابد، زیرا خداوند طارق و صیحه را عذابی برای کافران قرار داده است.(والله اعلم و اغلی) همان گونه که تعیین تاریخ برای ظهور را کسی جز خداوند نمی داند.فیلم هایی نیز که اخیرا ساخته شده و به پایان دنیا در 2012 میلادی و تحدیدا 21 دسامبر اشاره می کند، عاری از حقیقت است.والسلام.
