زالو درمانی

زالو درمانی

زالو از 2500 سال قبل در هند، یونان، روم، ایران و سپس در اروپا مورد استفاده پزشكی داشته است. در قرن نوزدهم از این جانور كوچك برای درمان هر دردی از جمله سردرد، تب، زخم‌های عفونی شده، دمل و آبسه، ورم‌ها، هموروئید و . . . استفاده می‌شده است. زالو از جنس كرمهای حلقوی با بیش از 630 گونه می باشد (جمع آوری و مصرف بیش از حد نمونه های كمیاب باعث انقراض آنها شده است) و  قطر آن حدود cm 1 است و طول آن بین 3 تا 25 سانتی متر است. طول متوسط cm12 – 10 است . در هر انتها یك اندام مكشی دارند كه عقبی برای نگهداری و چسبیدن به طعمه وجلویی حاوی آرواره ها و دندانها. در دهان آرواره سه ردیف فك وجود دارد (به صورت Y) که در هر فک  حدود 100- 80 دندان وجود دارد. 5 جفت لكه چشمی در انتهای پیشین دارد . و بدن زالو در حالت عادی دراز یا تخم مرغی شكل است و قابلیت انقباض و انبساط بسیار زیادی دارد.ریزه خوار، گندیده خوار، خون خوار و برخی گوشتخوارند.  زندگی در آبهای شیرین و شور، كم عمق، مردابها، زیر صخره ها، باتلاقها و بعضی خاكهای مرطوب را می پسندند . و نور گریز و شب کار و شب رو می باشند . و مزاج زالو سرد و خشک است.

خصوصیات زالوی مطلوب:

1-  غالباً به رنگ زیتونی، ماشی مایل به سبز، سبز، قهوه ای، سیاه یا حنایی مایل به سیاه با دو خط زرد یا  زر نیخی كه در طول پشتش كشیده شده دیده می شود.

2- زالوهای سرخ مایل به زرد و دارای پهلوهای مستدیر

3- زالوی جگری رنگ

4- زالوهای شبیه به ملخ های ریز

5- زالوهای شبیه دم موش

6- زالوهایی كه از آب جاری صید شده باشند.

7- زالوهایی كه از آب حاوی خزه و قورباغه صید شده باشند.

8- زالوهایی كه پر تحرك و سریع الحركتند

خصوصیات زالوهای سمی :

1- سردرشت                                  

2- رنگ سرمه ای یا سبز

3- خطوط آبی لاجوردی و رنگ بوقلمونی مانند

4- كركهای ریز و نرم سطح پوست

دستگاه گوارش زالو :

دهان - حلق (عضلانی) - غدد بزاقی - سه آرواره دندانه دار شاخی مری - چینه دان دارد-  راست روده یا ركتورم- مخرج

- پس از خونخواری 10- 2 برابر افزایش حجم پیدا می كنند.                                                

- هنگام خونخواری آب خون مكیده شده را دفع نموده و خون تغلیظ شده در بدن جانور باقی می ماند.

- در لوله گوارش زالو آنزیمهای بیوشیمیایی وجود دارد كه هر نو میكرو ارگانیسم اعم از باكتری و ویروس و یا میكروب و تك یاخته ای را حداكثر ظرف نیم ساعت مضمحل نموده و از بین می برد.

سیستم دفعی زالو :

17 جفت نفریدیوم با یاخته های بیگانه خوار و لوله مترشحه نعل اسبی كه به قسمتی مثانه مانند راه دارد.

قلب نداشته و تنها رگهای منتشر در سرتاسر بدن دارند.

زالو مغز نداشته و 32 گانگلیون و طناب عصبی دارد.

ریه نداشته وتنفس بوستی دارد

تاثیرات درمانی زالو :

1- بازگشایی عروق مسدود و تسهیل جریان خون در عروق غیر مسدود.)

2- زالو خون سیاهرگی مملو از Co2 را به خون شریانی حاوی O2 ترجیح داده و در مكیدن خون عروقی را انتخاب می كند كه دارای غلظت بالای خون حاوی Co2 (خون فاسد) می باشد.

3- زالو از سویی خون آلوده و فاقد O2 را از محل تخلیه نموده و از سویی دیگر بزاق خود را كه حاوی آنتی كوآگولان است به موضع تزریق می نماید و در عمل تصفیه و ترقیق خون را همزمان انجام میدهد كه بالطبع به كنترل عفونتها و عملكرد بهتر سلولهای دفاعی خون و سیستم ایمنی و افزایش اكسیژناسیون بافتها منجر خواهد شد.

نكته: در طب رایج تنها به اثر بازگشایی زالو در عروق موضع توجه می شود لیكن در طب سنتی به تاثیراتی كه زالو در خارج نمودن عناصر سوداوی از موضع و نیز تاثیر بر انرژی حیاتی (vital force) و تاثیرات آن در سیر درمان دارد توجه می شود.

اقدامات لازم قبل از زالو اندازی :

در نیمه ماه دوم قمری بهتر است.(البته زالو چون خون را از عمق بدن اسخراج می کند در روزهای دیگر نیز راندمان درمانی بالایی دارد بر خلاف حجامت که خون سطحی خارج می شود) قبل و بعد از زالو اندازی از منضج و مسهل استفاده شود تا اخلاط غالب تخلیه گردند. ( منضجهای ساده  مانند خاكشی، شیر، انگور، آلو و .... و مسهل های ساده مانند گل سرخ و برگ سنا) سوپ جو یا آش آلو به مدت 14- 7 روز در هر سه وعده غذایی.

 قبل از زالو اندازی از سالم بودن سیستم انعقادی بیمار مطلع شوید.  كمبود پلاكت، بیماریهای خونی مانند هموفیلی و مصرف روزانه رقیق كننده های خونی مانند آسپرین و وارفارین.  زالوها از نوع پزشكی (غیر سمی) بوده و نیز تمیز و بهداشتی باشند.  آب نگهداری آنها خنك باشد. محل زالو اندازی تمیز باشد. زالوها بسیار به بو حساسند. (بوی عرق، صابون، عطر و ادكلن و موارد آرایشی و مواد ضدعفونی كننده مانند بتادین، الكل و ساولون) لذا از چسبیدن به محلی كه این بوها را میدهد خودداری می كنند. زالو مستقیماً روی رگ انداخته نشود.  در هر مرحله - اندازه زالو متناسب با محل زالو اندازی باشد.كمترین تعداد ممكن زالو مصرف شود.اگر تعداد زالوها زیاد باشد ممكن است پاسخ ایمنی (آلرژی) ایجاد شود. بیمار در حالت ضعف و گرسنگی و بی حالی مفرط نباشد.  شرایط روحی بیمار هنگام زالو اندازی در نظر گرفته شود.  كلیه وسایل مصرفی استریل باشند.

اقدامات پس از زالو گذاری :

1- خونگیری (تغذیه) زالو به مدت 60- 15 دقیقه طول می كشد و بهتر است خودشان از محل جدا شوند.  (جدا نمودن اجباری زالو از محل گزش باعث می شود تا دندانها و مقداری از فك یا آرواره آنها در محل نیش باقی مانده و باعث واكنش سلولی و خارش شدید در محل شود.)

2- در صورتی كه زالو ها در زمان مناسب از محل جدا نشوند با پاشیدن مقداری نمك یا مالیدن پنبه الكل به سرعت از محل جدا می شوند.

اقدامات پس زالو گذاری :

1- نسبت به اندازه زالوها جذب خون هر زالو 30 cc –5  می باشد.

2- محل زالو گذاری بین 10- 6 و حداكثر تا 12 ساعت خونروی دارد.

3- اگر پس از 12 ساعت خونریزی ادامه داشته باشد می بایست نسبت به بند آوردن آن اقدام نمود و پیش از آن (در صورت پایداری شرایط بیمار) نیازی به بند آوردن اجباری خونریزی نبوده و تنها كنترل آن اكتفا می نماید.

4- خونروی پس از زالو درمانی از اركان زالو درمانی می باشد. لذا در 12 ساعت ابتدایی بهتر است با برداشتن لخته های ایجاد شده از محل كمك به خونروی نماییم.

5- هر زخم محل گزش زالو در طی 48 ساعت حدوداً 50 cc خون از دست می دهد.

6- بیمار تا 2 هفته منضج یا مسهل ملایم بخورد.

7- در 24 ساعت اولیه پس از زالو گذاری بیمار حجم بالایی از شربت عسل، آب انار، آب هندوانه، شربت خاكشیر و آب میوه های مختلف (غیر صنعتی) بخورد.

8- محل گزش زالو تا 48 ساعت با آب تماس نداشته باشد.

9- گذاشتن لیوان حجامت (بادكش) در محل نیش زالوها جهت خروج احتمالی باقیمانده دندانها یا آرواره زالو و یا عناصر باقیمانده دیگر در محل مفید است. (این کار با تشخیص متخصص طب سنتی در صورت نیاز انجام می شود و به صورت عادی نیاز نیست)

10- پس از 24 ساعت می توان پانسمان را باز کرد

11- احتمال دارد تا چند روز محل گزیدگی دچار خارش شود در این صورت در یک لیوان آب ولرم یک قاشق غذاخوری عسل و یک قاشق چای خوری نمک بریزید و بهم زده و با پنبه محل را روزی 4 مرتبه شستشو کنید .

12- احتمال دارد محل گزیدگی تا چند روز کبود شود در این صورت یک حوله را گرم کرده و روی محل قرار دهید ایین عمل را روزی 4 بار انجام دهید .

13- احتمال دارد تا چند روز پس از گزیدگی از محل گزیدگی خونابه بیاید روی آن گاز استریل یا دستمال کاغذی تمیز بگذارید و چسب بزنید.

14- افرادی که پشت گوش آنها زالو درمانی می شود توجه داشته باشند که علاوه بر احتمالات ذکر شده قبلی , احتمال تورم غدد لنفاوی بناگوش وجود دارد در این صورت از همان دستور کمپرس حوله گرم تا چند روز استفاده شود .

15- افرادی که پاهای انها زالو درمانی می شود تا سه روز حداقل 4 ساعت پاهایشان را بالاتر از سطح بدنشان نگه دارند (دراز بکشند و زیر پای خود چند متکا یا صندلی قرار دهند این عمل را شب تا صبح باید انجام داد) در غیر این صورت احتمال دارد پاها ورم کند . در صورت ورم کردن , یک حوله را گرم کرده و روی محل قرار دهید این عمل را روزی چهار بار و رد هر بار چند مرتبه تکرار کنید.

بند آوردن خون ریزی (موقت یا دائم):

یکی از روش های زیر را می توانید انجام دهید

1- قرار دادن پنبه یا نمد سوخته در محل گزش زالو

2- پانسمان محل گزش با عسل

3- قرار دادن لپه باقالی تازه در محل خونریزی

4- ریختن زردچوبه در محل خونری

5- قرار دادن ترکیب عسل با ماست در محل خونریزی

نکته ( از ریختن بتادین در موضع خودداری فرمائید)

موارد منع زالو اندازی:

1- وجود مشكلات انعقاد خونی (هموفیلی، كمبود پلاكت و ... )

2- مصرف داروهای ضد انعقادی(رقیق کننده) مثل آسپرین، وارفارین، دی پریدامول و .... )

3- كم خونی شدید(سردی مفرط مزاج )

4- دوران نقاهت بیماریهای شدید و یا جراحیهای بزرگ

5- افراد با وضعیت مزاجی بد و نامناسب (unstable)

6- استرس و ترس بسیار شدید هنگام برخورد با زالو

7- در طی دوران حاملگی و شیردهی (در موارد ضروری می تواند با احتیاط مصرف شود)

8- دوره پریود خانمها

            9- هنگام زالو اندازی جایی از بدن بیمار خونریزی نداشته باشد و یا اخیراً دچار خونریزی نشده باشد. (جراحیهای اخیر یا اهدای خون در یك ماه اخیر)

10- افرادی كه بیماریهای مزمن و بدخیم با ریسك بالا دارند.

11- افراد دارای آلرژی شدید و یا سابقه آنافیلاكسی، خصوصاً كسانی كه آلرژی قبلی به مواد فعال زالو داشته اند.

12- خستگی، تشنگی و گرسنگی مفرد

خیلی از بیماری ها با چیزهای عجیبی درمان میشه و خیلی از اینها کشف نشده هنوز