تو منطقه 112 فکه می رفتیم برای تفحص.
اول میدان مین،یک سفیدی دیدیم.رفتیم جلو.
شهیدی بود که با صورت روی زمین خوابیده بود.
جلوترازاو،چند شهید دیگر را هم پیدا کردیم که البته پلاک داشتند یا کارت، که شناسایی شدند.
نتوانستیم شهید اول را شناسایی کنیم؛پلاکش ذوب شده بود.
استخوان های سینه اش هم سوخته بود.
کنارش هم،ردیف مین های منور بود؛ امان از مین منور.
