خدایا اینها چی دارن که ما نداریم ؟؟؟

كمى دقت نمى كردى، بيل ميكانيكى به گل مى نشست. زمان مى گذشت. اما خبرى از شهدا نبود. داشتم با خودم حرف مى زدم: «گفتم خدايا من هم با اينها بودم، چى شد اينها را انتخاب كردى؟ مگر ما آدم بدا بدل نداريم؟ خدايا اينها چى داشتند كه ما از او بى بهره بوديم؟»

توى پاك بيل، يك تكه پارچه قرمز رنگ توجهم را جلب كرد. دويدم و برداشتمش. گل ها را از روى آن پاك كردم. جواب سؤالم بود; رويش نوشته بود: «عاشقان شهادت».