بسم الله الرحمن الرحيم
شهيد مصطفي جهانديده سلام
توصيف روح بزرگ شما مردان بي ادعا در گنجايش حرف كلام و قلم من نيست شما به رسالت خود لبيك گفتيد ولي ما كه رسالتتان را ادامه نداديم وهنوز در ابتداي راهيم اي كاش به خود بياييم . اميد وارم دير نشده باشد.
چه شادي كرديم زماني كه در يك كلاس با هم مشغول درس خواندن شديم، در كلاس لحظه ها را با هم تنفس مي كرديم زنگ تفريح و راه مدرسه را باهم مي پيموديم ، در روزهاي باراني زير يك چتر راه مي رفتيم و خاطره هايمان را براي هم تعريف مي كرديم ، و در زمستان روي يخها ليز مي خورديم و دستهاي سرمازده مان را با نفس هاي گرم هم گرما مي بخشيديم ، روزها از پس هم گذشت و ما شاد بوديم .
آن روزها كه خبر شهادتت را شنيدم سيل اشك از قاب چشمان كه عكس تو براي هميشه در آن نقش بسته است جاري شد . اكنون سرنوشت ما را از هم جدا كرد تو در عالمي ما فوق اين دنيا سير مي كني و مرا اين جا تنها گذاشته اي مي دانم كه آنجا دوستان بسياري داري ولي اميدوارم مرا از ياد نبرده باشي . اين رابدان كه براي هميشه در قلب من جاي داري و هر لحظه و در تمام زواياي هستي تورا مي بينم و ياد تو در خاطرم زنده است .
مصطفي جان دل در اين زندان استخواني براي لطف و صفايت و خنده هاي دوستانه ات بيش از اين تاب تحمل ندارد براي ما زمينيان دعا كن تا انسانهايي باشيم كه خدا مي خواهد به دور از تزوير و دورويي ، خالص و پاك و زندگيمان براي هم و در گرو هم باشد .
شهيد مصطفي بزرگ مردي كه در مكتب شهادت پرورش يافت و پروانه وار بر گرد شمع ولايت سوخت ، مجاهدي كه زهد و تقوايش به دريايي خروشان مي ماند و هرلحظه از زندگي اش موجها در برداشت ، مردي بود وارسته كه سراسر وجودش عشق بود و از خودگذشتگي ، كرامت بود و بزرگواري ، صداقت بود و پاكداني ، معرفت بود و خداشناسي ، رزمنده اي كه جنگاور ميدان جنگ بود و مبارزي سترگ بانفس در طول زندگاني مي كوشيد تا جز در جهت خشنودي حق گام بر ندارد .
براستي او گمنام ، ولي آشناي همه بود.
درود بر شما و همه شهيدان.
ناصر ملكي
