در قرآن دوبار کلمه < و من ذرّيتى> بكار رفته است که هر دوبار از زبان مبارك حضرت ابراهيم است.
يك بار زمانى که بعد از آزمايشات بسيار سنگين از طرف خداوند به مقام رهبرى رسيد، فوراً از خدا خواست که ذريّه من هم رهبر شوند.،ولى در جواب شنيد ظالم رهبر نمى شود ( اگر از ذريه تو ظلمى سر زند رهبر نخواهد شد)
بار ديگر در دعائى که براى اقامه نماز داشت فرمود: < و من ذرّيتى> يعنى خداوندا ذريّه و نسل مرا نيز از بر پا کننده گان نماز قرار بده.
بنابراين مقام نماز در نزد ابراهيم مثل مقام رهبرى و همتاى آن است.
