0

درد دلي دوستانه با شهدا

 
shhossein
shhossein
کاربر برنزی
تاریخ عضویت : تیر 1392 
تعداد پست ها : 440

درد دلي دوستانه با شهدا

 

http://fa.azadnegar.com/files/fa/images/azadnegar_news__1349964426_765198_Ex.jpg

بسم الله الرحمن الرحيم

نخلهاي سر بريده ، تنديس استواري در عشقي هستند كه سند آن وصيت نامه هاي نوشته شده در ميان قامتشان است و تو چه مي داني در كانال ماهي چيست؟ فقط ماهي هاي تشنه مي دانند بگذار اين تشنگي گلويت را بسوزاند، قلبت را به آتش بكشد و از رمل هاي دوكوهه تا كربلا با شور عشق و شيدايي نخل هاي سر بريده، پر بگيري، اينجا سرزمين  كميل جوانان خط شكن و خط شكنان بي حب دنياست .

فراموش شد گان هيچ گاه فراموش كنندگان را فراموش نمي كنند.

سلام به شما دو تا دوست داشتني خودم دو تا رفيق گل كه نمي دونم چرا هرچه بيشتر صداتون مي زنم كمتر نتيجه مي گيرم .

آخه چرا؟ (شهيد مصطفي جهانديده و شهيد اسماعيل كفايتي ) بگين بيبينم حالتون خوبه ؟

ببخشيد سوال مسخره اي پرسيدم،شرمنده آخه كسي كه پيش معشوق و محبوبش باشه حالش از همه اهل عالم بهتره مگه نه ؟من اينجا خيلي حالم خرابه، دلم بدجور و وحشتناك براتون تنگ شده،مي گين چي كار كنم ؟ صدا تون مي زنم، سكوت مي كنين ، التماستون مي كنم، سكوت مي كنين با اشك و ناله صداتون مي زنم بازم سكوت ، حتما مشكل از منه كه نمي تونم صداتون را بشنوم، مشكل از چشما ي منه كه لياقت دو باره ديدن پيدا نمي كنن، درسته مشكل از منه، شما سراغ كسايي ميريد كه دلشون به وسعت آسمان باشد و به پاكي و زلالي آب،مثل خودتون.

اي كاش منم اونقدر آدم مي شدم كه بتوانم صداتون را بشنوم.

شما شهدا ستاره هايي بودين از جنس خاك كه همون اول هم جاتون اينجا نبود.

جاتون همونجا توي آسمون بود فقط اومده بودين كه به ما بگين كه مي شد خيلي زود عاشق شده و پرواز كرد .

آهاي شهداء ، آهاي رفقا ، آهاي عزيزان دلم ،دوستاني كه اينجا بودن يكي يكي دارن مي آن  پيش تون.

شما منزل در مقام قرب و در آغوش ملكوت و نور نشسته ايد و ما قبرستان نشينان عادات سخيف گشته ايم شما پاك و طاهريد و ما پر از نسيان و سياهي ....

اما كلامي از سيد مرتضي دلمان را آرام و مطمئن مي كند به اينكه دعوت پنهان و ناگهان در ناگهان شما، ما را به خون و نور و آب و آتش فرا خوانده است كه ياران شتاب كنيد، قافله در راه است ... مي گويند كه گناهكاران را نمي پذيرند، آري كنهكاران را در اين قافله راهي نيست، اما پشيمانان را مي پذيرند...

و ما مهمان شمائيم براستي تائبيم از دنياي واژگون و به هم ريخته مان و دنبال فقرايي از نور و روشنايي مي گرديم در اين كهف دلدادگي ...

بندگي وتعبد است كه به شهادت ارزش مي دهد .

زندگي مردان بزرگي همچون شهيد مصطفي جهانديده و تجلي همين معنويت ها و عبوديت ها در وجودشان برمي خورد، در مي يابد كه همواره در گذر دوران، مردان بر جسته اي پيدا مي شوند كه حالات و مقاماتي اين سان، در آنان نيز وجود داشته و دارد و اي كاش ... آري و اي كاش ما نيز بنده دوست مي شديم .

(والسلام عليكم و رحمه الله و بركاته )

  ناصر ملكي

 

reza-shojai[1].gif

سه شنبه 15 مرداد 1392  3:28 AM
تشکرات از این پست
mehdi0014 ghkharazi
دسترسی سریع به انجمن ها