0

کادوی تولد

 
adhami67
adhami67
کاربر برنزی
تاریخ عضویت : تیر 1392 
تعداد پست ها : 59
محل سکونت : مازندران

کادوی تولد

السلام علی البصیر

آمده ایم واقعیتها را تغییر دهیم نه اینکه واقعیتها را بپذیریم. سلام بر ارباب بصیرت

 
جشن تولد داریم...

 ...
 گفتیم مثل برخی ها فقط احساسی بازی و ادا و اصول های لیلی و مجنونی درنیاوریم که از این شاعرانه بازی های صرف، که من بمیرم برای حضرت آفتاب و یار من هست حضرت ماه و از تو فقط یک اشاره و این حرف های پر از خالی چیزی عاید آسمانی ترین انقلاب نمی شود چه رسد به علمدار این آسمانی ترین!!! سیدمجتبی یادم داد که بهترین کادو چه می تواند باشد برای حضرت ایشان.... امثال سیدمجتبی بهترین کادو بودند برای حضرت روح الله، بهترین کادو... ایشان را که ولی امرشان دید آرزو کرد کاش مثل آن ها بود که "یار پسندید مرا..." من هم گذاشتم کنار خیلی از واژه پردازی های عاشقانه و تصنعی و احساسی را، چشمانم عینک مجتبی را که زد جور دیگری دید، جور دیگری شد. یادم داد که این بهترین کادو"خودم" هستم اگر آنی باشم که او می خواهد،همین...
این گوشه ای از برنامه ی خودسازی سیدمجتبی هست. تلنگر خوبی است نه برای کپی برداشتن عین آن، بلکه برای این که یادبگیریم روحمان برنامه داشته باشد.


                         


                          


                          


                           


                          


                          


                          


                          


                          


                          


                          


+++اشاره ی خیلی مهم: درج برنامه ی خودسازی سیدمجتبی تنها برای این است که یادمان باشد قرار هست انسان بسازیم از خودمان، حالا ایشان برنامه شان این تیپی بوده ما شاید یک جور دیگر، اصل این هست که مسیر راه رفتن روحمان باید تماما برنامه داشته باشد، پس برداشت اشتباه نشود.

                           



خواندن این کتاب هم می تواند جزو بهترین کادوهای ما به حضرت آقا باشد. در این ماه مبارک که همه چیز از روزی گرفته تا وقت و ... پربرکت شده است کم نگذاریم در خواندنش. اگر روزی ده صفحه از آن را با تامل بخوانیم تا آخر این ماه مبارک تمامش خواهیم کرد.



 

  

 

                      این را که دیدیم بسیار تاسف خوردیم و یاد این جمله ی بسیار ناب افتادیم که:
                                              « رفیق نادان خطرناک تر از دشمن هست...»
 


به یادش: سید ِ استاد ما در این پست همان «علمدار» روایت فتح هست. دوست دارم در این حال روزه داری، فاتحه ای با زبان جان برایش قرائت کنیم و دوست دارم سید هم با زبان جان برایمان روضه ی عطشان را بخواند و آرزویمان کند کربلا دیدن را...می شود سید؟!...
پس بخوان سید
" از حرم تا قتلگه زینب صدا می زد حسین"...


                                       


                                                                     و باز کربلا آمد و باز ...
                                                کاش پنجره ی خانه ام رو به حسین باز می شد...
 


                       

 

 

«مَن اَحَبَّ اَن یَعلَمَ اَقُبِلَت صَلاتُهُ اَم لَم تُقبَل؟ فَلیَنظُرُ: هَل مَنِعَت صَلاتُهُ عَنِ الفَحشاءِ وَ المُنکَرِ؟ فَبِقَدرِ ما مَنَعَتهُ قُبَلَت مِنهُ!»؛

 «هر کس دوست دارد، بداند نمازش قبول شده یا نه، ببیند که آیا نمازش او را از گناه و زشتی باز می دارد یا نه؟ پس به هر اندازه که نمازش او را از گناه باز بدارد، به همان مقدار نمازش قبول واقع شده است» (ترجمه المیزان، ج 16، ص 211)

جمعه 28 تیر 1392  6:42 AM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها