مالاریا:
مالاریا بیماری مخصوص نواحی باطلاقی و گرم و معتدل است و عامل اصلی انتقال آن پشه ی آنوفل می باشد .میکروب مالاریا که هماتوزوئر نام دارد درون گلبولهای قرمز خون انسان مبتلا زندگی می کند .
بیماری با بروز خستگی و ایجاد ناراحتی و درد در پا و دست شروع می شود و همین که زهرابه ی مترشحه از میکروبهای موجود در خون زیاد شد مالاریا به صورت تب های نوبه ظهور می کند . فاصله ی میان تب ها ممکن است 24 یا 47 و یا 72 ساعت می باشد .
براثر کم شدن تعداد گلبولهای قرمز خون ، رنگ بیمار زرد می شود و لاغری ، مفرطی به او دست میدهد و بیمار به هنگام خروج هاگها و زهرابه ها از گلبولها می لرزد وبعد تب به او عارض شده عرق می کند . بی اشتهائی رنگ پریدگی و کم خونی نیز از علائم بیماری مالاریا است .
برای جلوگیری از انتشار این مرض باید با سه عامل انتشار آن یعنی میکروب و پشه و باطلاقهائی که پشه در آنجا زندگی می کند مبارزه کرد .
برای از بین بردن میکروب در بدن شخص بیمارازداروهایی نظیر گنه گنه و اتبرین و پالودرین استفاده می کنند .
