0

آیه ای از حضرت قدوس خُم

 
lenditara1
lenditara1
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : بهمن 1391 
تعداد پست ها : 9088
محل سکونت : همین دورو ورا

آیه ای از حضرت قدوس خُم

آیه ای از حضرت قدوس خُم

عید غدیر خم

 

لین صدای گرد و خاک بال کیست؟                      این تلاطم های موج یال کیست؟

اولین بار است میخواند سرود!!                           آخرین بار است می آید فرود

آمد و شوقی شد و در سینه ریخت                     برسرم بارانی از آئینه ریخت

بند تسبیحم برایش دانه شد                               مسجد قلبم کبوترخانه شد

آیه ای آورده سنگین و ثـقیل                               زیر این آیه تلف شد جبرئیل

آیه ای از حضرت قدوس خُم                               شیعیان ، الیوم اکملت لکم

                                                ***                 

آیه ای آورد و خود پرواز کرد                               باب عشق و عاشقی را باز کرد

آیه اش ظرفیت سی جزء بود                             وه که هم اعجاز وهم ایجاز کرد

میشود با گفتن یک واژه اش                              یکصدو ده مرتبه اعجاز کرد

میشود با خواندنش جبریل شد                          سینه ی هفت آسمان را باز کرد

گفت باید از همین ساعت به بعد                       روز را با یا علی آغاز کرد

گفت و گفت و گفت از حمد خدا                         با عبارات و اشاراتی رسا

***

گفت حمد آن که باران آفرید                               از کویر و ابرها نان آفرید

استجابت را شبیه آب کر                                   آه را از پشت طوفان آفرید

شیعه ی خورشید ، یعنی ذره را                         آفرید اما فراوان آفرید

از نکاح اسم رحمن و رحیم                                طفل اقیانوس امکان آفرید

بعد از آن که شانه ای بر باد داد                          حال دریا را پریشان آفرید

خود نمایی کرد بر جن و ملک                              حیدری از جنس انسان آفرید

                                                ***

سایه را دنباله ی خورشید کرد                            نور را بر ذره ها تأکید کرد

گفت زین پس هر کسی دارد نیاز                        سوی حیدر پهن سازد جانماز

هر که را من قبله بودم تا به حال                         کعبه اش باشد علی ، تم المقال

ابن که دستم منبر دستش شده                         این که جبرائیل هم مستش شده

روی این آئینه حق تابیده است                           عکس تجریدی خود را دیده است

حرف حق را می زند آئینه وش                           با لب شمشیر تیز و مخلصش

دستهایش بوی خیبر میدهد                               خستگی را از همه پر میدهد

***

منبری از خطبه های ناب خواند                            در غدیر اسم علی را آب خواند

السلام ای آب دریای صمد                                   ای زلال قل هو الله احد

ای که میگردی شبیه انبیا                                    بر هدایت کردن قومت بیا

ای رسول مردم آئینه ها                                       بعثت غارت، حرای سینه ها

ای به بالای جهاز اشتران                                      شأن تو بالاست در بالا بمان

از تو میریزد صفات کبریا                                        ذات تو ممسوس ذات کبریا

نردبان وصف تو بی انتها                                        پله ی این نردبان سوی خدا

چون تکلم میکنی موسائی ام                               تا که خلقم میکنی عیسا ئی ام

جفت دردم کشتی توحن کجاست؟                        جسم سردم گرمی روحت کجاست؟

ای مسیح دردهای لاعلاج                                    ما همه دردیم ، ظرف احتیاج

ما همه زخم یتیم کوچکیم                                   کن مدارا با همه ، ما کودکیم

ما نسیم ذکر تقدیس توأئیم                                 حاجیان فصل تندیس توأئیم

کوچه را میگردی و طی میکنی                            کوزه را ظرفیت می میکنی

روی دوشت کیسه ی خرما و نان                        میروی در کوچه ها دامن کشان

کیسه نه دل میبری بر روی دوش                        شیعه هستم شیعه ی خرما فروش

ای سفیدی ای کبودی ای بنفش                       ای به چشم پای سلمان ، جای کفش

ای به هر گام تو صدها التماس                           کیسه بر دوش سحر ای ناشناس

ما همه مدیون شمشیر توئیم                             تشته ی نان جو و شیر توئیم

بیعت گیجیم ما را راه بر                                      با خودت تا اشتهای چاه بر

جمعه 21 تیر 1392  1:43 PM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها