اولین پول رسمی کاغذ بوسیلۀ بانک شاهنشاهی در ایران متداول گردید .
این بانک در حدود سال269 قمری ( سال 1890 میلادی) رسما ً شروع به کار کرد. دارای حق امتیاز نشر اسکناس بود . در امتیاز نامه بانک دربارۀ نشر اسکناس نوشته شده بود « بانک شاهنشاهی چون بانکی است دولتی حق مانع الغیر نشر بلیطهای بانک بی اسم خواهد داشت که به محض رویت قابل ادا خواهد بود .
بلیطهای بانک شاهنشاهی در ابتدا به آسانی رواج نیافت و با وجودی که عده ای از اهالی چانکه ذکر شد به علت وجود منات روس در شمال و بعضی پولهای انگلیس در جنوب باپول کاغذی تا حدودی آشنا بودند از دریافت آن خودداری می کردند . به همین جهت اداره کنندگان بانک برای توزیع بلیطهابین مردم تدبیری اندیشیدند و به صرفان معتبر و اعتبار بدون ربح اعطا کردند و در مقابل این اعتبار به آنها اسکناس دادند و اسکناس بوسیلۀ خود این صرافان در شهر به جریان افتاد .
وجه اسکناسهای بانک شاهنشاهی فقط درشعبه های محل صدور قابل پرداخت بود و بر روی آن محل پرداخت ذکر شده بود . هر شعبه بانک برای تبدیل اسکناسهای بانک به قران بانک نتوانست به مقدار کافی مسکوک بپردازد. در امتیاز نامۀ بانک ذکر شده بود « که هرآینه بانک نتواند قیمت یکی از بلیطهای خود را ادا نماید نشر بلیطهای بانک درتمام مملکت منع خواهد گردید» لذا بانک برای حفظ امتیاز نشر اسکناس به تلاش افتاد و در نتیجه سفارت انگلیس رسما ً به دولت اعلام داشت که دولت انگلیس اسکناس های بانک شاهنشاهی را ضمانت نموده و اعلام می دارد که در صورتی که بانک قادر به پرداخت آن نگردید دولت انگلیس ظرف دو ماه وجه آن را به نقره یا طلا خواهد پرداخت .
مجلس شورای ملی با توجه به این تضمین و وضع بحرانی مملکت قانونی تصویب نمود که طبق آن اسکناس های بانک برای مدت شصت روز در پایتخت رواج اجباری یافت .
پس از تأسیس بانک ملی ایران فکر واگذاری حق نشر اسکناس به این بانک قوت گرفت . در سال 1309 قانون باز خرید امتیاز از بانک شاهنشاهی به تصویب مجلس شورای ملی رسید و بعدا طبق قانون دیگری حق انتشار اسکناس به بانک ملی ایران واگذارشد . اسکناس بانک ملی برای نخستین بار در اول فروردین 1311 منتشر گردیدو این روز در تاریخ اقتصادی ایران روز درخشان و بر جسته ای است .
