نسيم ماه مبارك رمضان

نسيم ماه مبارك رمضان

اول رمضان المبارك: الهى به سوى تو آمده‏ايم، به حق خودت مرا به من برمگردان

دوم رمضان: تفويض ولايت عهدى به امام رضا عليه السلام

بار خدايا! تو مى‏دانى كه من، در پذيرفتن ولايت‏عهدى مامون، مجبورم و ناچارم. پس مرا مؤاخذه نكن، همان‏گونه كه بنده و پيامبرت يوسف را به هنگام پذيرفتن حكومت مصر، مؤاخذه نكردى.

سوم رمضان: خدايا! محبت، محبت‏خودت را در دل من قرار بده.

چهارم رمضان: خدايا! بيش‏تر از اعمال من، به من نگاه كن.

پنجم رمضان: الهى! خواب‏هاى مرا تبديل به بيدارى فرما.

ششم رمضان: الهى! آن كه سحر ندارد، از خود خبر ندارد.

هفتم رمضان: خدايا! سحرها را محل ملاقات خودت با من قرار بده.

هشتم رمضان: خدايا! هر شب به من توفيق حاضر شدن در خانه‏ات را عنايت كن.

نهم رمضان: راز دل با تو چه گويم كه تو خود راز دلى دانه و لانه و بال و پر و پرواز دلى

دهم رمضان: وفات حضرت خديجه‏عليها السلام (3 سال قبل از هجرت) (سال دهم بعثت)

به خدا سوگند كه خديجه هنگامى به من ايمان آورد كه تمام مردم به من كفر مى‏ورزيدند و مرا پناه داد زمانى كه ديگران مرا طرد كردند و مرا تصديق كرد وقتى كه مردم مرا تكذيب كردند. رسول خداصلى الله عليه وآله

مطابق با 5 آذر: روز بسيج مستضعفين به فرمان حضرت امام خمينى (1359ش)

بسيج‏شجره طيبه و درخت تناور و پرثمرى است كه شكوفه‏هاى آن بوى بهار وصل و طراوت يقين و حديث عشق مى‏دهد.

يازدهم رمضان: الهى! اگر من بنده نيستم، تو كه مولاى منى

دوازدهم رمضان: مطابق با 7 آذر، فتح بستان در عمليات طريق‏القدس (1360ش)

آنان كه رمز پيروزى را مجهز به جهاز شيطان مى‏دانند و ايمان به غيب و خداوند را به حساب نمى‏آورند و دم از پيروزى قادسيه مى‏زنند و رمز پيروزى قادسيه و مؤمنان صدر اسلام را باز نيافتند و قدرت ايمان و شهادت‏طلبى را نمى‏فهمند بايد با شكست مفتضحانه روبه‏رو شوند و گوشمالى الهى ببينند.

سيزدهم رمضان: الهى! لذت گرسنگى را در كامم بركت ده.

چهاردهم رمضان: الهى! هرچه پيش آيد، خوش آمد كه مهمان سفره توايم.

پانزدهم رمضان: ولادت سرور جوانان اهل بهشت امام حسن مجتبى‏عليه السلام (3 ق)

خوشا جانى كه جانانش تو باشى

طبيب و درد و درمانش تو باشى

مطابق با 10 آذر، شهادت آية‏الله مدرس در تبعيدگاه كاشمر هنگام نماز (1316 ش)

آن‏كه در مجلس مخالفت مى‏كرد، جبهه ملى نبود، مدرس بود، نهضت آزادى نبود، مدرس بود كه مى‏ايستاد. (صحيفه نور، ج 6، ص 32)

شانزدهم رمضان: الهى! داراتر از من كيست كه تو دارايى منى.

هفدهم رمضان: مطابق با 12 آذر، تصويب قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران (1358ش)

اين قانون اساسى كه تحت نظر علما و كارشناسان اسلام تهيه شد موجب نگرانى بعضى اشخاص هست و من هيچ نگران نيستم. قانون اساسى صحيح است.

در اسلام يك حكومت است و آن حكومت‏خدا، يك قانون است و آن قانون خدا و همه مؤظفند به آن قانون عمل كنند.

هيجدهم رمضان: شب قدر: الهى! واى بر آن‏كه در شب قدر، فرشته بر او فرود نيامده و با ديو همدم و همنشين گردد.

نوزدهم رمضان: ضربت‏خوردن مولا على بن ابيطالب‏عليه السلام (40 ق)

آه اى محراب، گلگون مى‏شوى

در سحرگان دگرگون مى‏شوى

اى نماز صبح، دل بيمار توست

با على اين آخرين ديدار توست

بيستم رمضان: شب قدر: الهى! در نماز و روزه‏ام توبه كردم. به حق اهل نماز و روزه‏ات توبه اين نااهل را بپذير.

شهادت خلبان احمد كشورى (1359 ش)

سلام بر آتش‏فشان‏هاى لب بسته، سلام بر سيمرغان پرشكسته، سلام بر سبك‏بالان از قفس رسته

بيست و يكم رمضان: شهادت حضرت على‏عليه السلام (40 ق)

امشب اين دل ياد مولا مى‏كند

ليلة‏القدر است و احيا مى‏كند

بشنويد اى گوش دلها بى‏صدا

نغمه فزت و رب الكعبه را

بيست و دوم: شب قدر: الهى! رحيمى، رحم بنما، كريمى، كرم نما، نامه گناهان را در درياى عفوت محو فرما.

مطابق با 17 آذر: فتح بيت‏المقدس به دست مسلمين (663 ق)

اسرائيل بيت‏المقدس را از مسلمين گرفت و با مسامحه دولت‏ها مواجه شد. اكنون چنانچه آثارش ظاهر شده است آمريكا و شاخه فساد آن اسرائيل در صدد است كه مسجدالحرام و مسجدالنبى را قبضه كند. باز هم مسلمانان نشسته و بى‏تفاوت‏اند.

برخيزيد و از اسلام و مركز وحى دفاع كنيد و از اين هياهوها نهراسيد.

بيست و سوم رمضان: مطابق با 18 آذر، معرفى عراق به عنوان مسؤول و آغازگر جنگ از سوى سازمان ملل (1370 ش)

بيست و چهارم رمضان: خدايا! الهى العفوهاى ما را با نماز حجة ابن الحسن روحى‏فداه بالا ببر.

بيست و پنجم رمضان: مطابق با 20 آذر، شهادت آية‏الله سيد عبدالحسين دستغيب، سومين شهيد محراب توسط منافقين (1360 ش)

مادامى كه شب و روز باقى است، علما نيز باقى خواهند بود.

بيست و ششم رمضان: خدايا! به من محبت كن، تا احساس نياز به محبت اهل دنيا نكنم.

بيست و هفتم رمضان: الهى! مسافر تابئت را بپذير.

بيست و هشتم رمضان: روز جهانى قدس

يا ايها المسلمون اتحدوا، اتحدوا

بيست و نهم رمضان: خدايا من ديگر همه بدى‏هايم را رو كرده‏ام. تو هم بيا و همه خوبى‏هايت را رو كن

سيم رمضان: خدايا! فرصت‏هايم همه از دست رفته‏اند، به جاى فرصتى دوباره، علاجم كن.