پيامبر خدا (ص) : در هنگام آسايش خود را به خدا بشناسان تا در هنگام گرفتارى و سختى تو را بشناسد.
امـام صـادق (ع) : كـسـى كـه در دعـا كردن پيشدستى كند(هميشه دعا كند نه فقط موقع بلا وگـرفـتـارى),هـرگـاه بـلا بـر او نازل شود دعايش اجابت گردد و فرشتگان گويند : صدايى آشناست و از آسمان (درگاه خدا) پوشيده نماند.اما كسى كه در دعا كردن پيشدستى نكند,چون بلا به اورسد دعايش مستجاب نشود و فرشتگان گويند: ما اين صدا را نمى شناسيم .
امام باقر (ع) : سزاوار است كه مؤمن در هنگام خوشى و آسايش همان گونه دعا كند كه در هنگام سختى و گرفتارى .
خداى تعالى به داود,صلوات اللّه عليه,وحى فرمود كه : در زمان آسايش و خوشى به ياد من باش,تا من در هنگام سختى وگرفتارى دعايت را اجابت كنم .
ميزان الحكمه,ج 4
