0

اختلال خوردن چيست؟

 
amirpetrucci0261
amirpetrucci0261
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : تیر 1388 
تعداد پست ها : 27726
محل سکونت : http://zoomstar.ir/

اختلال خوردن چيست؟

اختلال خوردن، نوعي اختلال در نحوه غذا خوردن است كه از حالت طبيعي خارج شده است. مثلا اگر فرد از خوردن غذاي كافي امتناع مي ‌كند، يا بيش از اندازه غذا مي ‌خورد، يا پس از مصرف غذا اقدام به مصرف مسهل مي‌ كند، يا عمدا استفراغ مي ‌كند و يا تركيبي از اختلالات فوق را داشته باشد، به اختلال خوردن مبتلا شده است. اختلال خوردن، شامل افكار و رفتارهاي كنترل نشده اي است كه الگوهاي بيمارگونه ي غذا خوردن را القاء مي ‌كنند. زنان و مرداني كه به اين اختلال دچارند، تصور غير واقعي و تحريف شده اي از بدن خود دارند. مثلا اين افراد هميشه فكر مي‌ كنند كه بيش از حد چاق هستند.

اختلالات شايع خوردن:

در اين زمينه تا كنون دو اختلال، توسط انجمن روانپزشكي آمريكا تعريف شده است. بي اشتهايي عصبي و پرخوري عصبي.

بي اشتهايي عصبي(آنوركسيا نوروزا): بي اشتهايي عصبي يك اختلال رواني است كه با گرسنگي عمدي و از دست دادن اشتها همراه است. افرادي كه بي اشتهايي عصبي دارند، فشار رواني اي احساس مي‌ كنند كه به شدت آنان را مجبور به كاهش وزن و اجتناب از چاقي مي‌ كند. اين افراد تصور درستي از شكل واقعي بدن خود ندارند. حتي اگر اين افراد وزن زيادي از دست بدهند، باز هم تصور مي ‌كنند كه بايد وزن بيشتري كم كنند. ممكن است افراد رفتارهاي وسواسي داشته باشند و از مسهل نيز استفاده كنند. پس از مدتي، اين افراد، ظاهر بسيار لاغر و نحيف پيدا مي ‌كنند كه آشكارا جلب توجه مي‌ كند. بي اشتهايي عصبي در ميان بازيگران و مدل ها شيوع زيادي دارد. در بين اختلالات رواني شناخته شده، بي اشتهايي عصبي بالاترين ميزان مرگ و مير را دارد و نزديك به 10% افراد مبتلا به بي اشتهايي عصبي مي‌ ميرند.

پرخوري عصبي(بلميا نوروزا):

اين اختلال كمتر از بي اشتهايي عصبي جلب نظر مي ‌كند و ممكن است تشخيص داده نشود، اما مي ‌تواند به فرد آسيب وارد كند. افراد مبتلا به پرخوري عصبي، بيش از اندازه غذا مي‌ خورند و اشتهاي شان افزايش يافته است. هم چنين افكار و رفتارهاي نامتناسبي دارند كه از افزايش وزن اجتناب مي‌ كنند، اما براي اين كار به صورت افراطي از مسهل ها يا ورزش مفرط استفاده مي‌ كنند تا وزن شان زياد نشود. علائم اين اختلال كمتر از بي اشتهايي عصبي آشكار مي‌ شود و افراد مبتلا مي ‌توانند علائم خود را از ديگران پنهان كنند.

انواع ديگر:

اختلالاتي نيز هستند كه نمي‌ توان علائم آن ها را با دو اختلال گفته شده مطابقت داد. در اين موارد فرد برخي از علائم يك اختلال و برخي از علائم اختلالات ديگر را دارد. به عنوان مثال ممكن است فرد پرخوري داشته باشد و از روش هاي غير طبيعي براي كاستن وزن استفاده كند، اما شدت علائم و تناوب اين كارها به حدي نباشد كه به عنوان پرخوري عصبي در نظر گرفته شود. ممكن است فرد مقادير زيادي مواد غذايي را بجود و بدون بلع غذا آن ها را بيرون بريزد. اين موارد نيز اختلال خوردن به حساب مي ‌آيند. ممكن است فرد وزن طبيعي داشته باشد اما علائم بي اشتهايي عصبي را داشته باشد. مثلا فردي كه وزن طبيعي دارد اما به تازگي محدوديت هاي غذايي شديد و غير منطقي براي خود در نظر گرفته است نيز اختلال خوردن دارد. خوردن افراطي نيز اختلالي است كه در آن فرد بدون اين كه سعي در كاهش وزن داشته باشد و نگران وزن خود باشد، به صورت افراطي و كنترل نشده غذا مي‌ خورد.

دوشنبه 1 آذر 1389  1:11 PM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها