زندانى ناپیدا
آیا تا به حال اتفاق افتاده كه براى گرفتن تصمیمات كوچك و بزرگ در زندگى تان دچار تردید و دودلى شوید؟ آیا در وضعیتى قرار گرفته اید كه از آن ناراضى باشید، اما نتوانید هیچ كارى براى بهبود آن انجام دهید؟ بد نیست بدانید نام این ریسمان محكم كه این چنین ما را در بند كشیده و قاطعیت را از ما گرفته و اجازه نمى دهد رو به جلو حركت كنیم، تضاد است. مشكلى كه بسیارى از ما در آن گرفتاریم، ولى این مشكل طوری در اعماق وجودمان پنهان شده كه به سختى مى توانیم از وجود آن آگاه شویم.
تضاد یك نوع دوگانگى است. دوگانگى اى كه از شما اجازه شناخت آنچه كه واقعاً نمى خواهید و آنچه كه واقعاً مى خواهید را گرفته است و هنگامى كه شما در زندگى دنبال هدف خاصى حركت مى كنید توفان درونى تضادهایتان شما را مانند برگى در باد این سو و آن سو مى برد. مثلاً در رشته اى تحصیل مى كنید و به همه مى گویید كه به آن علاقه مندید اما درونتان پر از تردید است. البته خود شما خیلى خوب این موضوع را مى دانید اما به دلیل ترس از این كه مطمئن نیستید، دست به خودفریبى مى زنید اما این تردید سركوب شده همیشه در درونتان باقى خواهد ماند.
ما حتى گاه در دعا كردن هایمان دچار تناقض مى شویم؛ لحظه اى دعا مى كنیم و لحظه اى بعد وجود ما سرشار از اضطراب و تردید و شك مى شود و بعد حتى ایمان نداریم كه دعایمان مستجاب مى شود؛ یا گاهى موقعیت شغلى خود را در كارى دیگر مى بینیم اما توان حركت نداریم. از آنجایى كه احساس درونى شما نسبت به شغل یا رشته تحصیلى و در كل به زندگى متناقض و مبهم است و ضمیر باطن هم وظیفه اش جذب اندیشه هاى شما چه خوب و چه بد است، دچار سردرگمى مى شود و وقایع و اتفاقاتى مبهم و پیچیده را به سمت زندگى شما جذب مى كند كه حاصل آن یأس و ناامیدى، فقدان اعتماد به نفس و دلزدگى است.
علت تمام این آشفتگى ها كه بر زندگى ما جارى است تنها به نوع خواستن و تصمیم هاى ما بر مى گردد، چرا كه اغلب خواستن هاى ما به جاى این كه شفاف باشد، غبارآلود و مبهم ، سطحى و زودگذر است. تنها زمانى خواستن ما خواستن مى شود كه به تمامى تناقضات خود پایان دهیم، لحظه اى كه به راستى آنچه را كه نمى خواهید مى فهمید و مقتدرانه به سمت خواسته خود حركت مى كنید. آنگاه برمى خیزید و نگاه مى كنید و قاطعانه تصمیم مى گیرید و اقدام مى كنید. ریسمان هاى دست و پاگیر تناقض، شما را رها مى كند، زیرا هیچ ریسمانى نمی تواند انسانى را كه به وضوح مى داند چه كار مى كند و به كجا مى رود، مهار كند.
اكنون كمى تأمل كنید و در آرامش بنگرید كه به راستى چه چیزهایى را نمى خواهید. ابتدا بكوشید نكات و اعمالى را كه از آنها بیزارید اما كم و بیش در زندگى تان وجود دارد مشخص كنید تا هم تكلیف شما و خواسته هایتان مشخص شود و هم از شر فكرها و توهماتى كه بر سردرگمى شما در امر تصمیم گیرى دامن مى زند خلاص شوید. البته نمى گوییم كه از فردا شغل، زندگى و تحصیل را رها كنید و تصمیم بگیرید یك روزه به همه دوگانگى هایتان پایان دهید. صحبت بر سر این است كه از كشمكش هاى درونى تان آگاه باشید و هوشیارانه تضادهاى پنهان درونتان را شناسایى كنید.
باید آرام آرام در این مسیر قرار بگیرید، این روند تدریجى است نه اتفاقى كه یك شبه روى دهد. هرگاه هم یك شبه اتفاق بیفتد پایدار نیست و در مدت كوتاهى از بین خواهد رفت. از امروز و فردا كردن بپرهیزید و بیش از این در تناقضات خود دست و پا نزنید و از این پس، محكم و قاطع قدم بردارید.
زندگى نه در خاطرات وهم آلود و تلخ گذشته است و نه در تصویر غبارآلود و تیره اى كه شما از آینده در ذهن مى پرورانید و با آن زندگى مى كنید. زندگى فقط در لحظه اكنون جارى است، لحظه اى كه فقط خداوند در آن حضور دارد و نه در گذشته و نه در آینده؛ و سرنوشت همان چیزى است كه شما در هر لحظه با هر تصمیم و هر فكر مشغول ساختن آن هستید، پس آن را زیبا بسازید.
فكرتان را تغییر دهید و مثبت بیندیشید. نگذارید فكرها و اندیشه هاى منفى آینده شما را خراب سازد. یادتان باشد این افكار شماست كه آینده تان را مى سازد. پس در افكارتان ثابت قدم باشید و به خدا امیدوار، تا به تمامى آرزوهایتان برسید.
بهروز فولادگر
