نوعي سرطان زيرک
چگونه عصبانيت خود را کنترل کنيم؟
حتماً تا بهحال هيجاني بهنام عصبانيت را تجربه کردهايد. اگر بخواهيم تعريفي از عصبانيت ارائه دهيم، بايد بگوييم عصبي بودن، واکنش فلجکنندهاي است که هنگام برآورده نشدن توقعات شخصي پيدا ميشود و ميتواند بهشکل خشم و غضب، خصومت و يا سکوت ترشرويانه بروز نمايد.
عصبيبودن، واکنشي است که بهسبب تکرار شدن، آموخته شده است تا فرد در برابر يأس و ناکامي، آنها را از خود بروز دهد.
عصبيبودن هيچگونه بازده رواني نداشته و تنها ضعف و ناتواني بهدنبال دارد. از نظر جسمي، باعث انقباضهاي شديد عضلات، زخم معده، تپش قلب، بيخوابي، خستگي و حتي بيماريهاي قلبي ميشود. در زمينههاي رواني، عصبانيت موجب گسسته شدن روابط عاشقانه، ايجاد اختلال در ارتباط انساني، پيدايش احساس تقصير و افسردگي شده و بهطورکلي سد راه و مانع زندگي بارور ميشود.
عصبي بودن، واکنش فلجکنندهاي است که هنگام برآورده نشدن توقعات شخصي پيدا ميشود و ميتواند بهشکل خشم و غضب، خصومت و يا سکوت ترشرويانه بروز نمايد.
هميشه شنيدهايم که ابراز عصبانيت، بهتر و سالمتر از خفه کردن آن است اما راه سالمتري نيز وجود دارد و آن، عصباني نشدن است. در اينصورت بر سر دوراهي ابراز خشم يا خفهکردن آن قرار نخواهيم گرفت.
بنابراين هر بار شما بهخاطر شخصي يا چيزي که دوست نداريد، عصبانيت را انتخاب ميکنيد، تصميم ميگيريد که در برابر واقعيت، آزردهخاطر شويد يا بهنحوي ديگر روحيهي خود را فلج سازيد. اين واکنش، بهکلي اشتباه است چون عصبي بودن و عصبانيت، هيچچيز را تغيير نميدهد. اين واکنش شما، فقط ديگران را تشويق ميکند که روش خود را ادامه دهند و در اين ميان، تمام فشارها، ناراحتيها و عذابهاي جسمي و فکري، نصيب شما ميشود. انتخاب درحقيقت حق شماست اما يک طرز فکر نو، شما را ياري ميدهد تا نياز به عصبانيت را از بين ببريد.
چگونه عصبانيت خود را کنترل کنيم؟
خشم، در ميان افراد، از درجات مختلفي برخوردار است. خشم را ميتوان نوعي سرطان زيرک دانست که روان انسانها را تحتالشعاع قرار ميدهد. عصبانيت و عصباني بودن را ميتوان از بين برد. اين کار، مستلزم تفکر زياد و انديشههاي نو است و هر بار فقط در لحظهي خاص خود، مؤثر است.
- اولين و مهمترين کار، اين است که در لحظهي خشم، از افکار خود آگاهي پيدا کنيد.
- سعينکنيد خودتان را با اين تصوير فريب دهيد که شايد شخص شما، از تجربههاي ناگوار و زننده، لذت ميبريد.
- هنگامي که عصبي ميشويد، ياد بگيريد که به ديگران هم حق انتخاب بدهيد، همانگونه که خود بر اين حق اصرار داريد.
- يک يادداشت روزانهي عصبانيت تهيه کنيد و زمان و مکان و واقعهاي که در آنها عصبانيت را انتخاب ميکنيد، دقيقاً يادداشت کنيد.
بهجاي اينکه در برابر شرايط دشوار و يأسآور، بردهي هيجانات باشيد، موقعيتهاي دشوار را بهعنوان يک نوع مبارزهطلبي براي تغيير دادن آن تلقي کنيد، آنگاه هيچوقت عصباني نخواهيد شد.
- پس از بروز خشم، اعلام کنيد که خطا کردهايد.
- سعيکنيد هنگام عصبانيت، نزد شخصي برويد که دوستش داريد.
- زماني که عصباني نيستيد، با کساني که بيشتر در معرض خشم شما هستند، گفتوگو کنيد.
- خودتان را دوست بداريد، در اينصورت هرگز خود را گرفتار خشمهاي مخرب و نابودکنندهي شخصيت نخواهيد کرد.
- بهجاي اينکه در برابر شرايط دشوار و يأسآور، بردهي هيجانات باشيد، موقعيتهاي دشوار را بهعنوان يک نوع مبارزهطلبي براي تغيير دادن آن تلقي کنيد، آنگاه هيچوقت عصباني نخواهيد شد.
اما گروه ديگري نيز هستند که ممکن است خشم خود را بروز ندهند و با وجود اينکه در خود احساس عصبانيت زيادي ميکنند، هيچوقت جرأت ابراز آن را پيدا نميکنند. آنان خشم خود را ميخورند و کلمهاي نميگويند. در اينصورت، خود را آمادهي ابتلا به زخممعدههاي دردناک ميکنند و تمام لحظات را با اضطراب فراوان بهسر ميبرند. اين گروه، نقطهي مقابل آناني که به خشم ميآيند، نيستند. اينها نيز همان توقعات را از ديگران و از روزگار دارند و ميخواهند مردم، مطابق الگوي دلخواه آنان رفتار کنند، با خود ميگويند اگر همهچيز بر وفق مرادشان باشد، عصباني نخواهند شد.
طبق تحقيقات انجامشده، زنان درمجموع، هيجانهاي مثبت و منفي را شديدتر از مردان حس ميکنند و حتي اگر تفاوتهاي جنسيتي را کنار بگذاريم، زندگي عاطفي براي کساني که به هيجانها بيشتر توجه ميکنند، غنيتر است. اين حساسيت عاطفي شديد، به آن معناست که در اين قبيل افراد، تحريکي کوچک، طوفان شديد عاطفي برپا ميکند؛ خواه از نوع مثبت و خواه از نوع منفي.
