معمولا ما همیشه فکر می‌کنیم، که بعد از خوردن غذاها و نوشیدنی‌ها، هر چقدر زودتر مسواک بزنیم، برد کرده‌ایم و با خارج کردن ذرات غذا و تمیز کردن سطح دندان‌ها، از روند تخمیر جلوگیری می‌کنیم و به بهداشت و دهان و دندانمان کمک می‌کنیم.
اما همیشه این طور نیست!
دکتر پیتر آلدریت -رئیس انجمن دندانپزشکی استرالیا، استثنایی برای این قانون ذهنی، عنوان کرده است:
اگر شما چیزی اسیدی، مثل مرکبات ترش یا آب میوه ترش یا دسر حاوی سرکه استفاده کنید، باعث اسیدی شدن دهان و نرم شدن مینای دندان خود می‌شوید. حالا اگر بلافاصله بعد این کار، مسواک بزنید، مینای دندانتان خواهی نخواهی آسیب خواهد دید.
بنابراین منطقی است که دست‌کم سی دقیقه صبر کنید تا بزاق دهانتان این سایدها را خنثی کنند. از آنجا که بزاق حاوی یون‌ها کلسیم و فسفات است، به عنوان یک منبع یونی ذخیره برای دندان هم عمل می‌کند، بزاق آنزیم‌های و بافرهایی دارد که اسید را حنثی می‌کند و pH را متعادل می‌کنند.
به جای مسواک زدن، می‌شود به صورت ساده دهان را با آب شست یا از آدامس‌های بدون قند استفاده کرد که به تحریک ترشح بزاق هم کمک می‌کنند.
خب، این یک قسمت از این پست بود و شما ممکن است با حکم تجربه پیش از این هم این مطلب را دانسته باشید یا اینکه در جایی خوانده باشید.
اما سؤال دیگر متفاوت است، چرا اگر چند دقیقه از خوردن یک لیوان آب پرتقال، مسواک بزنیم، طعم آب پرتقال خیلی ناخوشایند می‌شود؟
این یکی برمی‌گردد به ترکیبات خمیر دندان، بیشتر خمیردندان‌ها، محتوی این اجزای اصلی هستند: آب، مواد ساینده، فلوراید و مواد پاک‌کننده.
یک پاک‌کننده شایع مورد استفاده، سدیم لورل سولفات یا SLS است که روی گیرنده‌های چشایی حس شیرینی می‌نشیند و در ضمن دهان را از فسفولیپیدها پاک می‌کند، این فسفولیپیدها از رسیدن مولکول‌های ایجادکننده حس تلخی به گیرنده‌های چشایی مربوطه جلوگیری می‌کنند و پاک شدن دهان از آنها باعث می‌شود که حس تلخی با شدت بیشتری درک شود.
منبع: + و +
