روانشناسان معتقدند که تنبیه نباید اولین انتخاب برای تربیت و یاد دادن انضباط به فرزندان باشد ، بلکه راه‌های دیگری هم با تاثیرات بلند مدت‌تر وجود دارد. یکی از این راهها این است که با فرزندانتان دوست باشید و به جای تنبیه و سرزنش با آنها رابطه خود را مستحکم نمایید .
چنانچه والدین ارتباطی دوستانه و صمیمانه با فرزندان و کودکان خود برقرار کنند در بسیاری موارد نیازی به تنبیه نخواهد بود. زیرا هر کودکی ظرفیتی دارد که باید با مواردی چون عشق توجه محبت و احترام پر شود. گاهی اوقات این ظرفیتها پر نمیشود و در برخی روزها نیز با برخی از حرفهای تند و ناراحت کننده و سرزنش و تحقیر این ظرفیتها خالی میشود و نیاز به پر شدن مجدد دارد.
زمانی را با هم بگذرانید و به حرفهای فرزندتان گوش دهید. بدین ترتیب او علاقه بیشتری به همکاری و گوش دادن به حرفهای شما پیدا میکند و اصلا دیگر نیازی به تنبیه نیست زیرا شما با محبت و احترام با یکدیگر به خوبی رفتار میکنید.
از جنبه های دیگر نیز به مسائل او بنگرید. گاهی اوقات و حداقل هفتهای یک بار برخی از رفتارهای بد فرزندتان را نادیده بگیرید. مطمئن باشید در رفتارهای بد او همیشه هم شما بی تقصیر نیستید. پس از برخی مسائل نیز چشم پوشی کنید و تاکید زیادی بر موارد منفی نداشته باشید.
در لحظات خاص و بحرانی نسبت به رفتارهای بد کودک واکنش نشان دهید اما در مورد آن بعدا با او صحبت کنید. وقتی آرامش حکمفرما شد در مورد قوانین منزل و انتظارات خود از او با وی صحبت کنید. این مساله اهمیت خاصی دارد زیرا بدین ترتیب در حضور جمع مورد سرزنش قرار نمیگیرد و عزت نفسش ضعیف نمیشود.
در عین حال حتما در مورد رفتار و تربیت کودک با همسرتان توافق داشته باشید. سعی کنید در مورد شیوه های تربیتی و تشویقی و تنبیهی حتما با مطالعه و گفتگو با همسرتان به یک نظر واحد برسید و متفق القول شوید .
منبع : جام جم
