زندگی با همه وسعت خویش،
محفل ساکت غم خوردن نیست،
حاصلش تن به جزا دادن و افسردن نیست،
زندگی خوردن و خوابیدن نیست،
زندگی جنبش جاری شدن است،
از تماشاگه آغاز حیات تا به جایی که خدا می داند...
 

می کوشم غــــم هایم را غـــرق کنم اما
بی شرف ها یاد گرفته اند شــنا کنند ...

آدم ها همه می پندارند که زنده اند؛
برای آنها تنها نشانه ی حیات؛بخار گرم نفس هایشان است!
کسی از کسی نمی پرسد : آهای فلانی!
از خانه ی دلت چه خبر؟! گرم است؟ چراغش نوری دارد هنوز؟ ...